Now showing items 1-20 of 52

      xmlui.ArtifactBrowser.ConfigurableBrowse.citation.column_heading
      Abdi, A. (2014). The effect of inquiry-based learning method on students’ academic achievement in science course. Universal Journal of Educational Research, 2(1), 37-41. DOI: 10.13189/ujer.2014.020104 Acar, B., & Tarhan, L. (2008). Effects of cooperative learning on students’ understanding of metallic bonding. Research in Science Education, 38(4), 401-420. https://doi.org/10.1007/s11165-007-9054-9 Airasian, P. W., Cruikshank, K. A., Mayer, R. E., Pintrich, P. R., Raths, J., & Wittrock, M. C. (2001). (Eds. Anderson, L.W. & D. R. Krathwohl, D. R.). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s Taxonomy of Educational Objectives. (Complete edition). New York: Longman. Ayas, A. (2012). Kavram Öğretimi. İçinde S. Çepni (Ed.) Kuramdan uygulamaya fen ve teknoloji öğretimi (10. Baskı). (ss.151-177). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Bayram, Z. (2015). Sorgulamaya Dayalı Kimya Öğretimi Uygulamaları. İçinde A. Ayas & M. Sözbilir (Eds.). Kimya Öğretimi, öğretmen eğitimcileri, öğretmenler ve öğretmen adayları için iyi uygulama örnekleri (ss. 445-461). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Bostan Sarıoğlan, A., & Abacı, B. (2017). Sorgulamaya dayalı öğretimin “lamba parlaklığı” kavramının ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin başarısına etkisi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 9(3) Özel Sayı, 164-171. DOI: 10.25092/baunfbed.366220 Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Chang, R. (2000). Fen ve mühendislik bölümleri için kimya. (Çev. Ed. A. B. Soydan & A. Z. Aroğuz). İstanbul: Beta Basım Dağıtım A. Ş. Coll, R. K., & Treagust, D. F. (2003). Investigation of secondary school, undergraduate, and graduate learners' mental models of ionic bonding. Journal of Research in Science Teaching, 40, 464–486. https://doi.org/10.1002/tea.10085 Coll, R. K., & Taylor, N. (2002). Mental models in chemistry: senior chemistry students mental models of chemical bonding. Chemistry Education Research and Practice, 3, 175-184. DOI: 10.1039/B2RP90014A Çelik, S., Şenocak, E., Bayrakçeken, S., Taşkesenligil, Y., & Doymuş, K. (2005). Aktif öğrenme stratejisi üzerine bir derleme çalışması. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 155-185. Dolu, G. (2017). Kimyasal Bağlar. İçinde H. Bağ (Ed.) Genel kimya I (8. Baskı) (ss.137-163). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Dolu, G., & Ürek, H. (2018, Mayıs). Sıvılar konusunun öğrencilerin ürettikleri sloganlar yardımıyla değerlendirilmesi. VIII. Uluslararası Eğitimde Araştırmalar Kongresi'nde sunulmuş sözlü bildiri, Manisa, Türkiye. Duru, M. K., Demir, S, Önen, F., & Benzer, E. (2011). Sorgulamaya dayalı laboratuvar uygulamalarının öğretmen adaylarının laboratuvar algısına tutumuna ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 33, 25-44. Edelson, D. C., Gordin, D. N., & Pea, R. D. (1999). Addressing the challenges of inquiry-based learning through technology and curriculum design. Journal of the Learning Sciences, 8(3-4), 391-450. DOI: 10.1080/10508406.1999.9672075 Gormally, C., Brickman, P., Hallar, B., & Armstrong, N. (2009). Effects of inquiry-based learning on students’ science literacy skills and confidence. International Journal for the Scholarship of Teaching and Learning, 3(2), 1-22. DOI: https://doi.org/10.20429/ijsotl.2009.030216 Karamustafaoğlu, S., & Celep Havuz, A. (2016). Inquiry based learning and its effectiveness. International Journal of Assessment Tools in Education, 3(1), 40-54. Kaya, G., & Yılmaz, S. (2016). Açık sorgulamaya dayalı öğrenmenin öğrencilerin başarısına ve bilimsel süreç becerilerinin gelişimine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 300-318. DOI:10.16986/HUJE.2016016811 Kayacan, K., & Selvi, M. (2017). Öz düzenleme faaliyetleri ile zenginleştirilmiş araştırma-sorgulamaya dayalı öğretim stratejisinin kavramsal anlamaya ve akademik öz yeterliğe etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(5), 1771-1786. Krathwohl, D. R. (2002). A Revision of bloom's taxonomy: an overview. Theory into practice, 41(4), 212-218. DOI: 10.1207/s15430421tip4104_2 Kocagül, M. (2013). Sorgulamaya dayalı mesleki gelişim etkinliklerinin ilköğretim fen ve teknoloji öğretmenlerinin bilimsel süreç becerilerine, öz-yeterlik ve sorgulamaya dayalı öğretime ilişkin inançlarına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir. Küçük, M., Çepni, S., & Tavşan, O. (2004, Temmuz). Fen bilgisi öğretmen adaylarının eğitimle ilgili bazı kavramları anlama seviyeleri. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Malatya. Levy, P., & Petrulis, R. (2012). How do first-year university students experience inquiry and research, and what are the implications for the practice of inquiry-based learning?. Studies in Higher Education, 37(1), 85-101. DOI: 10.1080/03075079.2010.499166 Luxford, C. J., & Lowery Bretz, S. (2013). Moving beyond definitions: what student-generated models reveal about their understanding of covalent bonding and ionic bonding. Chemistry Education Research and Practice, 14, 214-222. DOI: 10.1039/C3RP20154F Magnussen, L., Ishida, D., & Itano, J. (2000). The impact of the use of inquiry-based learning as a teaching methodology on the development of critical thinking. Journal of Nursing Education, 39(8), 360-364. https://doi.org/10.3928/0148-4834-20001101-07 McMillan, J. H. (2004). Educational research: fundamentals for the consumer. (4th Ed.), Boston: Allyn and Bacon. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis an expanded sourcebook. (2nd Ed.), California: Sage Publications. Nicoll, G. (2010). A report of undergraduates' bonding misconceptions. International Journal of Science Education, 23(7), 707-730. DOI: 10.1080/09500690010025012 Oliver, R. (2007). Exploring an inquiry-based learning approach with first-year students in a large undergraduate class. Innovations in Education and Teaching International, 44(1), 3-15. DOI: 10.1080/14703290601090317 Öztürk Ürek, R., & Tarhan, L. (2005). “Kovalent bağlar” konusundaki kavram yanılgılarının giderilmesinde yapılandırmacılığa dayalı bir aktif ögrenme uygulaması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 168-177. Özmen, H. (2004). Some student misconceptions in chemistry: a literature review of chemical bonding. Journal of Science Education and Technology, 13(2), 147-159. Petrucci, R. H., Herring, F. G., Madura, J. D., & Bissonnette, C. (2012). Genel kimya, ilkeler ve modern uygulamalar (Çev. Ed. Uyar, T. & Aksoy, S. & İnam, R.). Ankara: Palme Yayıncılık. (Özgün çalışma, 2011). Pekdağ, B. (2010). Kimya öğreniminde alternatif yollar: animasyon, simülasyon, video ve multimedya ile Öğrenme. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 7(2), 79-110. Raymond, C. (2000). Kimya, fen ve mühendislik bölümleri için. (Çev. Ed. Soydan, A. B. & Aroğuz, A. Z.). İstanbul: Beta Yayıncılık. (Özgün çalışma, 1998). Sarı, U., & Bakır Güven, G. (2013). Etkileşimli tahta destekli sorgulamaya dayalı fizik öğretiminin başarı ve motivasyona etkisi ve öğretmen adaylarının öğretime yönelik görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 7(2), 110-143. Senemoğlu, N. (2009). Gelişim, öğrenme ve öğretim, kuramdan uygulamaya. Ankara: Pegem Akademi. Spronken-Smith, R., & Walker, R. (2010). Can inquiry-based learning strengthen the links between teaching and disciplinary research?. Studies in Higher Education, 35(6), 723-740. DOI: 10.1080/03075070903315502 Şimşek, P., & Kabapınar, F. (2010). The effects of inquiry-based learning on elementary students’ conceptual understanding of matter, scientific process skills and science attitudes. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 1190–1194. DOI:10.1016/j.sbspro.2010.03.170 Tan, D. K. - C., & Treagust, D. F. (1999). Evaluating students’ understanding of chemical bonding. School Science Review, 81(294), 75-84. Uzuntiryaki, E. (2003). Effectiveness of constructivist approach on students’ understanding of chemical bonding concepts (Yayımlanmamış doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara. Wu, H.-K., & Hsieh, C.-E. (2006). Developing sixth graders’ ınquiry skills to construct explanations in ınquiry-based learning environments. International Journal of Science Education, 28(11), 1289-1313. DOI: 10.1080/09500690600621035 Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık. Yılmaz, A., & Morgil, İ. (2001). Üniversite öğrencilerinin kimyasal bağlar konusundaki kavram yanılgılarının belirlenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 172-178. YÖK.(1981).Yüksek öğretim kanunu. http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=1.5.2547&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch= isimli siteden 20 Mayıs 2018 tarihinde erişilmiştir. [1]
      Abdous, M. H., Camarena, M. M., & Facer, B. R. (2009). MALL technology: Use of academic podcasting in the foreign language classroom. ReCALL, 21(1), 76-95. Ahn, J., Inboriboon, P. C., & Bond, M. C. (2016). Podcasts: Accessing, choosing, creating, and disseminating content. Journal of graduate medical education, 8(3), 435-436. doi:10.4300/JGME-D-16-00205.1 Al Fadda, H., & Al Qasim, N. (2013). From call to mall: The effectiveness of podcast on EFL higher education students’ listening comprehension. English Language Teaching, 6(9), 30. Alm, A. (2013). Extensive listening 2.0 with foreign language podcasts. Innovation in Language Learning and Teaching, 7(3), 266-280. Alshaikhi, D., & Madini, A. A. (2016). Attitude toward enhancing extensive listening through podcasts supplementary pack. English Language Teaching, 9(7), 32-47. Bittenbender, K., & Von Koss, N. (2008). Using podcasting in the foreign language classroom. Bradbury, J. (2016). Podcasts expand classroom walls. Education Digest, 81(8), 46-48. Carvalho, A., Aguiar, C., & Maciel, R. (2009). A taxonomy of podcasts and its application to higher education. Paper presented at the ALT-C 2009, Manchester, UK. http://repository.alt.ac.uk/638/1/ALT-C_09_proceedings_090806_web_0161.pdf Chan, W. M., Chi, S. W., Chin, K. N., & Lin, C. Y. (2011). Students’ perceptions of and attitudes towards podcast-based learning: A comparison of two language podcast projects. Electronic Journal of Foreign Language Teaching, 8(1), 312-335. Clark, W., Logan, K., Luckin, R., Mee, A., & Oliver, M. (2009). Beyond Web 2.0: Mapping the technology landscapes of young learners. Journal of Computer Assisted Learning, 25(1), 56-69. doi:10.1111/j.1365-2729.2008.00305.x Constantine, P. (2007). Podcasts: another source for listening input. The Internet TESL Journal, 13(1). Ducate, L., & Lomicka, L. (2009). Podcasting: An effective tool for honing language students' pronunciation? Language Learning & Technology, 13(3), 66-86. Facer, B. R., Abdous, M., & Camarena, M. M. (2008). The Impact of Podcasting on Students' Learning Outcomes. In. Farangi, M. R., Nejadghanbar, H., Askary, F., & Ghorbani, A. (2015). The Effects of Podcasting on EFL Upper-Intermediate Learners’ Speaking Skills. CALL-‐‑EJ, 16(2). Fox, A. (2008). Using Podcasts in the EFL Classroom. TESL-EJ, 11(4). Giordano, M. J. (2016). Extensive listening using student-generated podcasts. Paper presented at the Transformation in Language Education, Winc Aichi, Nagoya, Japan. Hasan, M., & Hoon, T. B. (2013). Podcast applications in language learning: A review of recent studies. English Language Teaching, 6(2), 128-135. Hazell-Yildirim, A., & Hoffman, E. (2010). The power of podcats: a tool to improve listening skills and empower learners. Teaching listening: voices from the field. Heilesen, S. B. (2010). What is the academic efficacy of podcasting? Computers & Education, 55, 1063-1068. doi:10.1016/j.compedu.2010.05.002 Hennig, N. (2017a). Podcasts in context. Library Technology Reports, 53(2), 30-38. Hennig, N. (2017b). Recommended tools for podcast listening. Library Technology Reports, 53(2), 10. Jain, S., & Hashmi, F. (2013). Advantages of podcast in English language classroom. Journal of Indian Research. Vol, 1, No, 2. 158, 163. Jones, C., Ramanau, R., Cross, S., & Healing, G. (2010). Net generation or digital natives: Is there a distinct new generation entering university? Computers & Education, 54(3), 722-732. doi:10.1016/j.compedu.2009.09.022 Joseph, F. (2005). Invasion of the pod people. EL Teaching Matters, 20. Li, H. C. (2010). Using podcasts for learning English: perceptions of Hong Kong Secondary 6 ESL students. Début: the undergraduate journal of languages, linguistics and area studies, 1(2), 78-90. Lu, J. A. (2007). Podcasting: A fresh solution for old problems. Wireless Ready e-Proceedings: Podcasting Education and Mobile Assisted Language Learning, 83-95. Mayora, C. A. (2017). Extensive listening in a Colombian university: Process, product, and perceptions. HOW, 24(1), 101-121. doi:http://dx.doi.org/10.19183/how.24.1.311 McDonough, J., Shaw, C., & Masuhara, H. (2013). Materials and methods in ELT : a teacher's guide (Third edition. ed.). Chichester, West Sussex England ; Malden, MA: Wiley-Blackwell. McGarr, O. (2009). A review of podcasting in higher education: Its influence on the traditional lecture. Australasian Journal of Educational Technology, 25(3), 309–321. Naseri, S., & Motallebzadeh, K. (2016). Podcasts: A Factor to Improve Iranian EFL Learner' Self-Regulation Ability and Use of Technology. Journal of Educational Technology & Society, 19(2), 328-339. Nesi, C. J. (2016). The Power of Podcasts. Education Digest, 81(7), 36. O’Bannon, B. W., Lubke, J. K., Beard, J. L., & Britt, V. G. (2011). Using podcasts to replace lecture: Effects on student achievement. Computers & Education, 57, 1885-1892. doi:10.1016/j.compedu.2011.04.001 Rahimi, M., & Katal, M. (2012). The role of metacognitive listening strategies awareness and podcast-use readiness in using podcasting for learning English as a foreign language. Computers in Human Behavior, 28(4), 1153-1161. doi:10.1016/j.chb.2012.01.025 Selwyn, N. (2009). The digital native – myth and reality. Aslib Proceedings: New Information Perspectives, 61(4), 364-379. doi:10.1108/00012530910973776 Sze, P. (2006). Developing students' listening and speaking skills through ELT podcasts. Education Journal-Hong Kong-Chinese University Of Hong Kong, 34(2), 115-134. Walls, S. M., Kucsera, J. V., Walker, J. D., Acee, T. W., McVaugh, N. K., & Robinson, D. H. (2010). Podcasting in education: Are students as ready and eager as we think they are? Computers & Education, 54, 371-378. doi:10.1016/j.compedu.2009.08.018 Yeh, C.-C. (2013). An investigation of a podcast learning project for extensive listening. Language Education in Asia, 4(2), 135-149. [1]
      Acar, S. & Yenmiş, A. (2014). Eğitimde sosyal ağların kullanımına ilişkin öğrenci görüşlerini belirlemeye yönelik bir araştırma: Facebook örneği [A study to identify the attitudes of students towards social networks in education: The case of Facebook]. Electronic Journal of Vocational Collages (BÜROKON Special Issue), 55-66.Allam, M. & Elyas, T. (2016). Perceptions of Using Social Media as an ELT Tool among EFL Teachers within the Saudi Context. English Language Teaching, 9(7), 1-9.Aydın, S. (2007) Attitudes of EFL learners towards the Internet. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 6(3), 18-26.Aydın, S. (2014). EFL Writers' Attitudes and Perceptions toward F-Portfolio Use. TechTrends, 58(2), 59-77.Başöz, T. (2016). Pre-service EFL Teachers’ Attitudes towards Language Learning through Social Media. International Conference on Teaching and Learning English as an Additional Language, GlobELT 2016, 14-17 April 2016, Antalya, Turkey.Becit İşçitürk, G. (2012). Öğretmen adaylarının bilgi ve iletişim teknolojilerini kabul ve kullanımlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (PhD Dissertation) [The study of pre-service teachers’ acceptance and use of information and communication technologies with regard to various variables]. Anadolu University, Eskişehir.Birch, A. (2003). Preservice teachers’ acceptance of information and communication technology integration in the classroom: Applying the unified theory of acceptance and use of technology model (Master’s thesis). Victoria University, Melbourne.Cakır, A., & Atmaca, Ç. (2015). Pre-service teacher perceptions about the use of Facebook in English language teaching. Digital Culture & Education, 7(2), 110-130.Dogoriti, E., Pange, J. & Anderson, G. S. (2014). The use of social networking and learning management systems in English language teaching in higher education. Campus-Wide Information Systems, 31(4), 254-263.Ellison, N. B., Steinfield, C. & Lampe, C. (2007). The benefits of facebook “friends:” social capital and college students’ use of online social network sites. Journal of Computer-Mediated Communication, 12, 1143-1168.Eren, Ö. (2012). Students’ attitudes towards using social networking in foreign language classes: A Facebook example. Public Relations Journal, 4(3), 288-294.Fauzi, A. (2017). The effect of edmodo on students’ writing skill in recount text. International Journal of Pedagogy and Teacher Education, 1(2), p. 73-79.Gülbahar, Y., Kalelioğlu, F. & Madran, O. (2010). Sosyal Ağların Eğitim Amaçlı Kullanımı [The use of social networks for educational purposes]. XV. Türkiye’ de İnternet Konferansı, İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi.Harmandaoğlu Baz, E. (2016) Attitudes of Turkish EFL Student Teachers towards Technology Use. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 15(2), 1-10.İşman, A. ve Hamutoğlu, N. B. (2013). Sosyal ağların eğitim-öğretim sürecinde kullanılması ile ilgili karma öğrenme öğrencilerinin görüşleri: Sakarya Üniversitesi örneği [The views of blended learning students regarding the use of social networks in education: The case of Sakarya University]. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education, 2(3), 61-67.Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media. Business horizons, 53(1), 59-68.Karal H., Kokoç M., & Çakır Ö. (2017). Impact of the educational use of Facebook group on the high school students’ proper usage of language, Education and Information Technologies, 22, 677-695.Kuzu Demir, E. B. & Akbulut, Y. (2017). Çevrimiçi sosyal ağların öğretim amaçlı kabul ve kullanımı ölçeğinin geliştirilmesi [The development of a scale of acceptance and use of online social networks for teaching purposes]. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, 8(1), 52-82.Li, V. (2017). Social Media in English Language Teaching and Learning. International Journal of Learning and Teaching, 3(2), 148-153.Lie, A. (2013). Social Media in a Content Course for The Digital Natives. TEFLIN Journal, 24(1), 48-62.Murray, C. (2008). Schools and social networking: Fear or education? Synergy Perspective: Local, 6(1), 8-12.Özgür, H. (2013). Sosyal ağların benimsenmesi ve eğitsel bağlamda kullanımı arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi [The study of the relationship between the adoption of social networks and their use in education settings regarding various variables]. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(10), 169-182.Özmen, F., Aküzüm, C., Sünkür, M. & Baysal, N. (2011). Sosyal ağ sitelerinin eğitsel ortamlarındaki işlevselliği [The uses of social networks in educational contexts]. 6th International Advanced Technologies Symposium (IATS’11), 16-18 May 2011, Elazığ, Turkey, 42-47.Razak, N. A., Saeed, M., & Ahmad, Z. (2013). Adopting Social Networking Sites (SNSs) as Interactive Communities among English Foreign Language (EFL) Learners in Writing: Opportunities and Challenges. English Language Teaching, 6(11), 187.Rezaei, S. & Meshkatian, M. A. (2017). Iranian Teachers’ Attitude towards Using Social Media and Technology to Increase Interaction amongst Students inside or outside the Classroom. Theory and Practice in Language Studies, 7(6), 419-426.Salameh, Z. (2017). Attitudes towards Facebook and the Use of Knowledge and Skills among Students in the English Department at the University of Hail. Journal of Education and Practice, (8)8, 1-6. Solmaz, B., Tekin, G., Harzem, Z. & Demir, M. (2013). İnternet ve sosyal medya kullanımı üzerinde bir uygulama [An application on the use of the internet and social media]. Selçuk İletişim, 7(4), 23-32.Tiryakioğlu, F. & Erzurum, F. (2011). Bir eğitim aracı olarak ağların kullanımı [The use of networks as an educational tool]. 2nd. International Conference on New Trends in Education and Their Implications. 27-29 April 2011, Antalya-Turkey, 1031-1047.Venkatesh, V., & Zhang, X. (2010). Unified theory of acceptance and use of technology: U.S. vs. China. Journal of Global Information Technology Management, 13(1), 5-27.Yağcı, M. & Işık, M. (2015). Ortaöğretim öğrencilerinin sosyal ağ kullanım düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi [The study of secondary school students’ social network use with regard to various variables]. International Journal of Eurasia Social Sciences, 6(21), 136-148.Yang, P. L. (2013). Discourse Analysis of EFL College Learners’ Online Social Interaction and Attitudes towards Facebook. International Journal of English Linguistics, 3(6), 64-72.Yanpar, T. (2008). Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı [Educational technology and material design]. Ankara: Anı Publishing. [2]
      Acat, M. B. & Dereli, E. (2012). Preschool Teaching Students’ Prediction of Decision Making Strategies and Academic Achievement on Learning Motivations. Educational Sciences: Theory & Practice, 12(4), 2670-2678. Aktürk, A. O. (2012). Öğretmen adaylarının öğrenmeye ilişkin tutumlarının öğretmenlik mesleğini tercih etme nedenlerine ve akademik başarılarına göre incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 283-297. Altaş, D. (2006). Üniversite öğrencileri memnuniyet araştırması. Marmara Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 21(1), 439-458. Aydın, R. & Sağlam, G. (2012). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının belirlenmesi (Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi örneği). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(2), 257-294. Bandura, A. (1989). Social cognitive theory. Annuals of Child Development,6, 45-50. Bozdoğan, A. E., Aydın, D. & Yıldırım, K. (2007). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine İlişkin Tutumları. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 83-97. Bulut, İ. (2009). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumlarının değerlendirilmesi (Dicle ve Fırat Üniversitesi örneği). Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 13-24. Can, Ş. (2010).Tezsiz yüksek lisans öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İLKE), 24, 13-28. Çağlar, Ç. (2013). Eğitim Fakültesi öğrencilerinin yabancılaşma düzeyleri ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1497-1513. Çağlar, Ç. (2013a). Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öğrenme ortamına ilişkin adalet algıları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişki. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(46), 50-69. Çapri, B. & Çelikkaleli, Ö. (2008). Öğretmen adaylarının öğretmenliğe ilişkin tutum ve mesleki yeterlik inançlarının cinsiyet, program ve fakültelerine göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 34-35. Çeliköz, N. (2009). Basic factors that affect general academic motivation levels of candidate preschool teachers. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1(1), 1357-1365. Çetin, Ş. (2006). Öğretmenlik mesleği tutum ölçeğinin geliştirilmesi (geçerlik ve güvenirlik çalışması). Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 28-37. Demirtaş, H., Cömert, M. & Özer, N. (2011). Öğretmen adaylarının özyeterlik inançları ve öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları. Eğitim ve Bilim, 36(159), 96-111. Dereli, E. Ve Acat, M. B. (2010). Okul öncesi eğitim öğretmenliği bölümü öğrencilerinin motivasyon kaynakları ve sorunları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24, 173-187. Doğan, T. & Çoban, A. E. (2009). Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 34 (153), 157-168. Emrahoğlu, N. & Öztürk, A. (2010). Fen Bilgisi öğretmen adaylarının akademik başarılarına bilişsel farkındalığın etkisi: bir nedensel karşılaştırma araştırması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 19-20. Engin, G. & Çiçekli-Koç, G. (2014). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları (Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Örneği). Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18(2), 153-167. Eymur, G. & Geban, Ö. (2011). Kimya Öğretmeni adaylarının motivasyon ve akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(161), 246-255. Green, J., Nelson, G., Martin, A. J., & Marsh, H. (2006). The casual ordering of self-concept and academic motivation and its effect on academic achievement. International Education Journal, 7, 534-535. Gökçe, F. & Sezer, G. O. (2012). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları (Uludağ Üniversitesi örneği). Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 1-23. Hui, E. K. P., Sun, R. C. F., Sau‐Yan Chow, S. & Ho‐Tat Chu, M. (2011).Explaining Chinese students' academic motivation: filialpiety and self‐determination. Educational Psychology, 31 (3), 377-392. DOI: 10.1080/01443410.2011.559309. Işık, A., Çiltaş, A. & Baş, F. (2010). Öğretmen yetiştirme ve öğretmenlik mesleği. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 53-62. Jugović, I.,Marušić, I., Ivanec, T. P. & Vidović, V. V. (2012).Motivation and personality of preservice teachers in Croatia. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 40(3), 271-287. DOI: 10.1080/1359866X.2012.700044. Kahyaoğlu, M., Tan, Ç. & Kaya, M. F. (2013). İlköğretim öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(21), 225-236. Karagüven, M. H. Ü. (2012). Akademik Motivasyon Ölçeğinin Türkçe’ye adaptasyonu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2599- 2620. Karahan, E. (2003). Öğretmen adaylarının öğretmenlik tutumları açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Karasar, N. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemi.26. Basım. Ankara: Nobel. Karataş, H. (2011). Üniversite öğrencilerinin epistemolojik inançları, öğrenme yaklaşımları ve problem çözme becerilerinin akademik motivasyonu yordama gücü. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Kızıltaş, E., Halmatov, M. & Sarıçam, H. (2012).Okul öncesi öğretmenliği öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 173-189. Korkut-Owen, F., Kepir, D. D., Özdemir, S., Ulaş, Ö. & Yılmaz, O. (2012). Üniversite öğrencilerinin bölüm seçme nedenleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 135-151. Moffett, N. L., Frizzell, M. M., Brownlee-Williams, Y. & Thompson, J. M. (2014) Influence of motivation the oryand supplemental workshops on first-time passing rates of HBCU teacher candidates. Action in Teacher Education, 36(5-6), 421-432. DOI: 10.1080/01626620.2014.977702. Nowruzi Khiabani, M. & Nafissi, Z. (2010). Promoting Efl Learners’ academic motivation and reading comprehension via portfolio development of concept maps. Journal of English Language Studies, 1(2), 59-82. Özdemir, S., Yalın, H. İ. & Sezgin, F. (2004). Öğretmenlik mesleğine giriş. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Özder, H., Konedralı, G. & Zeki, C.P. (2010). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(2), 253-275. Pektaş, M. & Kamer, S. T. (2011). Fen Bilgisi öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(4), 829-580. Recepoğlu, E. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam doyumları ile öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Özel Sayı (1),311-326. Ryan, R. M.& DeciE. L. (2000). Instrinsic and extrinsic motivations: classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25, 54-67. Schunk, D. H. (1991). Self-efficacy and academic motivation. Educational Psychologist, 26, 207-231. Shoyer, S. & Leshem, S. (2016). Students’ voice: The hopes and feaars of student-teacher candidates. Cogent Education, 3(1), 1-12. Smidt, W. (2015). Big five personality traits as predictors of the academic success of university and college students in early childhood education. Journal of Education for Teaching, 41(4), 385-403. DOI: 10.1080/02607476.2015.1080419. Şahin-Taşkın, Ç. & Hacıömeroğlu, G. (2010). İlköğretim Bölümü öğretmen adaylarının mesleğe yönelik tutumları: nicel ve nitel verilere dayalı bir inceleme. İlköğretim Online, 9(3), 922-933. Şenel, H. G., Demir, İ., Sertelin, Ç., Kılıçaslan, A. & Koksal, A. (2004).Öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ve kişilik özellikleri arasındaki ilişki. Eurasian Journal of Educational Research, 15, 99-109. Temizkan, M. (2008). Türkçe Öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları üzerine bir araştırma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 461-486. Terzi, A. R. & Tezci, E. (2007). Necatibey Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi,52, 593-614. Tucker, C. M., Zayco, R. A., Herman, K. C., Reinke, W. M., Trujillo, M., Carraway, K. et al. (2002). Teacher and child variables as predictors of academic engagement among low-income African American children. Psychology in the School, 39(4), 477-488. Tunçeli, H. İ. (2013). Öğretmen adaylarının iletişim becerileri ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Sakarya Üniversitesi Örneği). Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(3), 51-58. Üstün, E., Erkan, S. & Akman, B. (2004). Türkiye'de okul öncesi öğretmenliği öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının incelenmesi. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 129-136. Üstüner, M. (2006). Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 45, 109-127. Watts, R. H.,Cashwell, C. S. & Schweiger, W. K. (2004). Foster inginstrinsic motivation in children: a humanistic counseling process. Journal of Humanistic Counseling Education and Development, 43(1), 16-22. Wentzel, K. R. & Wigfield, A. (2009). Introduction. K. R. Wentzel ve A. Wigfield (Ed.) Handbook of Motivation in School içinde (s.1-9) . USA: Routledge. Yaman, M., Gerçek, C. & Soran, H. (2008). Biyoloji öğretmen adaylarının mesleki ilgilerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 351-361. Yaşar-Ekici, F. (2014). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi örneği). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(35), 658-665. Yüksel, G. & Sezgin, F. (2008). Üniversite öğrencilerinin başarılarını etkileyen zihinsel olmayan faktörler: Gazi Üniversitesi örneği. Milli Eğitim Dergisi, 179, 66-81. [1]
      Accuray Research LLP. (2017). Global E-Learning Market Analysis & Trends - Industry Forecast to 2025. Retrieved from https://www.researchandmarkets. com/research/qgq5vf/global_elearning. Bear, A. A. G. (2012). Technology, Learning, and Individual Differences. Journal of Adult Education, 41(2), 27-42. Chen, S. Y., & Macredie, R. (2010). Web-based interaction: A review of three important human factors. International Journal of Information Management, 30(5), 379-387. doi:10.1016/j.ijinfomgt.2010.02.009 Cho, M.H., Demei, S., & Laffey, J. (2010). Relationships Between Self-Regulation and Social Experiences in Asynchronous Online Learning Environments. Journal of Interactive Learning Research, 21(3), 297-316. Clay, M. N., Rowland, S., & Packard, A. (2009). Improving undergraduate online retention through gated advisement and redundant communication. Journal of College Student Retention: Research, Theory and Practice, 10(1), 93–102. Clewley, N., Chen, S. Y., & Liu, X. (2011). Mining Learning Preferences in Web-based Instruction: Holists vs. Serialists. Educational Technology & Society, 14 (4), 266–277. Deborah, L. J., Baskaran, R., & Kannan, A. (2014). Learning styles assessment and theoretical origin in an e-learning scenario: A survey. Artificial Intelligence Review, 42(4), 801–819. Ekwunife-Orakwue, K. C. V., & Tian-Lih, T. (2014). The impact of transactional distance dialogic interactions on student learning outcomes in online and blended environments. Computers & Education, 78, 414-427. doi:10.1016/j. compedu.2014.06.011 Felder, R. M., & Silverman, L. K. (1988). Learning styles and teaching styles in engineering education. Engineering Education, 78(7), 674–681. Ghorbani, F., & Montazer, G. A. (2015). E-learners' personality identifying using their network behaviors. Computers in Human Behavior, 51(PA), 42-52. doi:10.1016/j.chb.2015.04.043 Gökçearslan, Ş., & Alper, A. (2015). The effect of locus of control on learners' sense of community and academic success in the context of online learning communities. Internet and Higher Education, 27, 64-73. doi:10.1016/j.iheduc.2015.06.003 Granić, A., & Adams, R. (2011). User sensitive research in e-learning: Exploring the role of individual user characteristics. Universal Access in the Information Society, 10(3), 307-318. doi:10.1007/s10209-010-0207-7 Higgins, JPT, & Green, S. (2011). Cochrane Handbook for Systematic Reviews of Interventions Version 5.1.0 [updated March 2011]. The Cochrane Collaboration. Retrieved from http://handbook.cochrane.org. Hsia, J. W., Chang, C. C., & Tseng, A. H. (2014). Effects of individuals' locus of control and computer self-efficacy on their e-learning acceptance in high-tech companies. Behaviour and Information Technology, 33(1), 51-64. doi:10.1080/0144929X.2012.702284 Ivankova, N. V., & Stick, S. L. (2007). Students’ persistence in a distributed doctoral program in educational leadership in higher education: A mixed methods study. Research in Higher Education, 48(1), 93–135. Jashapara, A., & Tai, W. C. (2011). Knowledge Mobilization Through E-Learning Systems: Understanding the Mediating Roles of Self-Efficacy and Anxiety on Perceptions of Ease of Use. Information Systems Management, 28(1), 71-83. doi:10.1080/10580530.2011.536115 Jraidi, I., & Frasson, C. (2013). Student’s Uncertainty Modeling through a Multimodal Sensor-Based Approach. Educational Technology & Society, 16 (1), 219–230. Kanar, A. M., & Bell, B. S. (2013). Guiding Learners through Technology-Based Instruction: The Effects of Adaptive Guidance Design and Individual Differences on Learning over Time. Journal of Educational Psychology, 105(4), 1067-1081. Keller, H., & Karau, S. J. (2013). The importance of personality in students' perceptions of the online learning experience. Computers in Human Behavior, 29(6), 2494-2500. doi:10.1016/j.chb.2013.06.007 Kirschner, P. A. & van Merriënboer, J.J.G. (2013). Do Learners Really Know Best? Urban Legends in Education. Educational Psychologist, 48(3), 169-183.doi: 10.1080/00461520.2013.804395 Kolb, D. A. (1984). Experiential learning. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Lee, Y., & Choi, J. (2011). A review of online course dropout research: implications for practice and future research. Educational Technology Research and Development, 59(5), 593-618. doi:10.1007/s11423-010-9177-y Levy, Y. (2007). Comparing dropouts and persistence in e-learning courses. Computers & Education, 48(2), 185-204. doi:10.1016/j.compedu.2004.12.004 Lu, H.-P., & Chiou, M.-J. (2010). The impact of individual differences on e-learning system satisfaction: A contingency approach. British Journal of Educational Technology, 41(2), 307-323. doi:10.1111/j.1467-8535.2009.00937.x McCrae, R. R., & Costa, P. T. (1987). Validation of the five-factor model of personality across instruments and observers. Journal of Personality and Social Psychology, 52, 81-90. McCrae, R. R. and John, O. P. (1992), An Introduction to the Five-Factor Model and Its Applications. Journal of Personality, 60, 175–215. doi:10.1111/j.1467-6494.1992.tb00970.x Nawrot, I., & Doucet, A. (2014). Building engagement for MOOC students: introducing support for time management on online learning platforms. Proceedings of the Companion Publication of the 23rd International Conference on World Wide Web Companion, 1077-1082. Orvis, K. A., Brusso, R. C., Wasserman, M. E., & Fisher, S. L. (2011). E-nabled for E-Learning? The Moderating Role of Personality in Determining the Optimal Degree of Learner Control in an E-Learning Environment. Human Performance, 24(1), 60-78. doi:10.1080/08959285.2010.530633 Park, J.Y., & Choi, H.J. (2009). Factors Influencing Adult Learners' Decision to Drop Out or Persist in Online Learning. Journal of Educational Technology & Society, 12(4), 207-217. Poll, K., Widen, J., & Weller, S. (2014). Six instructional best practices for online engagement and retention. Journal of Online Doctoral Education, 1(1), 56- 72 Price, L. (2004). Individual Differences in Learning: Cognitive control, cognitive style, and learning style. Educational Psychology, 24(5), 681-698. doi: 10.1080/0144341042000262971 Raes, A., Schellens, T., De Wever, B., & Vanderhoven, E. (2012). Scaffolding information problem solving in web-based collaborative inquiry learning. Computers & Education, 59(1), 82-94. doi:10.1016/j.compedu.2011.11.010 Randler, C., Horzum, M. B., & Vollmer, C. (2014). The Influence of Personality and Chronotype on Distance Learning Willingness and Anxiety among Vocational High School Students in Turkey. International Review of Research in Open and Distance Learning, 15(6), 93-110. Ren, Y., Dai, Z.-x., Zhao, X.-h., Fei, M.-m., & Gan, W.-t. (2017). Exploring an on-line course applicability assessment to assist learners in course selection and learning effectiveness improving in e-learning. Learning & Individual Differences, 60, 56-62. doi:10.1016/j.lindif.2017.09.002 Rovai, A. P. (2001). Classroom community at a distance: A comparative analysis of two ALN-based university programs. The Internet and Higher Education, 4(2), 105-118. Sanchez-Franco, M. J., Peral-Peral, B., & Villarejo-Ramos, A. F. (2014). Users' intrinsic and extrinsic drivers to use a web-based educational environment. Computers & Education, 74, 81-97. doi:10.1016/j.compedu.2014.02.001 Schaeffer, C. E., & Konetes, G. D. (2010). Impact of learner engagement on attrition rates and student success in online learning. International Journal of Instructional Technology & Distance Learning, 7(5), 3-9. Sun, J. C.-Y., & Rueda, R. (2012). Situational interest, computer self-efficacy and self-regulation: Their impact on student engagement in distance education. British Journal of Educational Technology, 43(2). 191–204. doi:10.1111/j.1467-8535.2010.01157.x Tempelaar, D. T., Niculescu, A., Rienties, B., Gijselaers, W. H., & Giesbers, B. (2012). How Achievement Emotions Impact Students' Decisions for Online Learning, and What Precedes Those Emotions. Internet and Higher Education, 15(3), 161-169. Witkin, H. A., Moore, C. A., Goodenough, D. R., & Cox, P. W. (1977). Field-dependent and field-independent cognitive styles and their educational implications. Review of Educational Research, 47, 1-64. [1]
      Achhpal, B. (2000). A comparison of European American and Puerto Rican parents’ beliefs and expectations concerning early intervention programs for preschool children. (Unpublished doctoral dissertation). University of Connecticut, USA. Aral, N., Kandır, A. & Can Yaşar, M. (2000). Okul öncesi eğitim 1. Ankara: Ya-Pa Yayın Pazarlama. Aslanargun, E. & Tapan, F. (2011). Okul öncesi eğitimin çocuklar üzerindeki etkileri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 219-239. Avcı, Ü. & Seferoğlu, S. S. (2011). Bilgi Toplumunda Öğretmenin Tükenmişliği: Teknoloji Kullanımı ve Tükenmişliği Önlemeye Yönelik Alınabilecek Önlemler. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 9, 13-26. Akyüz, Y. (2008). Türk eğitim tarihi (M.Ö. 1000-M.S. 2008). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Barber, M. & Mourshed, M. (2007). How the world’s best performing schools systems come out on top. London: McKinsey and Company. www.mckinsey.com/clientservice/socialsector/resources/pdf/Worlds_School_systems_final.pdf. Erişim Tarihi: 14.04.2018 Başaran, İ. E. (1993). Eğitim psikolojisi, modern eğitimin psikolojik temelleri. Ankara: Kadıoğlu Matbaası. Büyüköztürk, Ş., Çakmak K. E., Akgün Ö. E, Karadeniz Ş. & Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. Caballero, J. A. R. (2010). The effects of teacher-student relationship, teacher, expectancy and culturally-relevant pedagogy on student academic achievement. (Unpublished doctoral dissertation). University of Redlands, USA. https://pqdtopen.proquest.com/doc/897551383.html?FMT=AI Erişim Tarihi: 20.05.2018 Can, E. & Bayramoğlu, A. (2016). Eğitim yönetimi araştırmaları. “Ortaöğretimde okul yönetimine katılım”. Ankara: Pegem Akademi. Can, E. & Serençelik, G. (2017). Okul öncesi eğitim öğretmenlerinin okul yönetimine katılımlarının incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 525-542. Carr-Saunders, A. M. & Wilson, P. A. (1944). “Professions”, Encyclopedia of the Social Sciences, New York, NY: Macmillan. Christiana, O. (2009). Influence of motivation on students’ academic performance. Medwell Journals, 4(1), 30-36. Cui, Z. , Valcke, M. & Vanderlinde, R. (2016). Empirical study of parents’ perceptions of preschool teaching competencies in china. Open Journal of Social Sciences, 4, 1-7. doi: 10.4236/jss.2016.42001 Çeliköz, N. & Çetin, F. (2004). Anadolu öğretmen lisesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarını etkileyen etmenler. Milli Eğitim Dergisi, 32(162), 136-145. Çelikten, M., Şanal, M., & Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207-237. Çepni, S. (2012). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Trabzon: Celepler Matbaacılık. Darling-Hammond, L. (2010). Evaluating teacher effectiveness: How teacher performance assessments can measure and improve teaching. Washington, DC: Center for American Progress. Dönmez, N. B. (1992). Okul öncesi eğitim kurumlarında çalışan personelin niteliği.1.Okul Öncesi Eğitim Semineri, (s. 25-27), Ankara. Driessen, G., Smit, F., Sleegers, P. (2005). Parental involvement and educational achievement. British Educational Research Journal, 31, 509–532. doi: 10.1080/014119205001487132 Duman, T. (1991). Türkiye’de ortaöğretime öğretmen yetiştirme (Tarihi gelişimi). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. Einarsdottir, J. (2010). Icelandic parents’ views on the national policy on early childhood education. Early Years, 30(3), 229-242. Erden, M. (1998). Öğretmenlik mesleğine giriş. İstanbul: Alkım Yayınları. Froiland, J. M., Peterson, A., & Davison, M. L. (2012). The long-term effects of early parent involvement and parent expectation in the USA. School Psychology International, 34, 33–50. doi: 10.1177/0143034312454361 Galindo, C. & Sheldon, S. B. (2012). School and home connections and children’s kindergarten achievement gains: the mediating role of family involvement. Early Childhood Research Quarterly, 27, 90-103. doi: 10.1016/j.ecresq.2011.05.004 Gonzalez-DeHass, A. R., Willems, P. P. & Doan Holbein, M. F. (2005). Examining the relationship between parental involvement and student motivation. Educational Psychology Review, 17(2), 99–123. Gök, F. (2003). “Hizmet öncesi ve hizmet içi öğretmen yetistirme”, Ögretmen Yetistirme ve İstihdamı Sempozyumu, Ankara: Eğitim-Sen Yayınları. Gökçe, E. (1997). Eğitim programının geliştirilmesinde öğretmenin rolü. Uluslararası Dünya Öğretmen Eğitimi Konferansı (27 Ağostus-2 Eylül 1995) kitabı içinde (s. 204-216), Ankara: Milli Eğitim Basımevi. Guerra, M. & Luciano, E. (2010). Sharing the responsibility of education: the relationship between teachers and parents in 0-6 year-old children services and schools. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2, 3308-3313. doi: 10.1016/j.sbspro.2010.03.506 Gündüz, H. B. (2003). Bir meslek olarak öğretmenlik. İçinde Karslı, M. D. (Ed.), Öğretmenlik mesleğine giriş. (s.319). Ankara: Pegem A Yayıncılık. Güven, D. (2010). Profesyonel bir meslek olarak Türkiye’de öğretmenlik. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 27(2), 13-21. Hacıoğlu, F. & Alkan, C. (1997). Ögretmenlik uygulamaları. Ankara: Alkım Yayınevi. Henderson, A. T. & Berla, N. (1994). A new generation of evidence: The family is critical to student achievement. Washington, DC: National Committee for Citizens in Education. İşmen, E. & Yıldız, A. (1996). Okulöncesi dönemde aile-okul işbirliği ve ebeveynin eğitime katılımı. Yaşadıkça Eğitim, 44, 30-32. Karamustafaoğlu, O. & Özmen, H. (2004). Toplumumuzda ve öğretmen adayları arasında öğretmenlik mesleğine verilen değer üzerine bir araştırma. Değerler Eğitimi Dergisi, 2(6), 35-49. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları. Kavcar, C. (1999). Nitelikli öğretmen sorunu. Eğitimde Yansımalar: V 21. Yüzyılın Eşiğinde Türk Eğitim Sistemi Ulusal Sempozyumu (25-27 Kasım 1999). Ankara: Öğretmen Hüseyin Hüsnü Tekışık Araştırma-Geliştirme Merkezi. Kim, E. M., Coutts, M. J., Holmes, S. R., Sheridan, S. M., Ransom, K. A., Sjuts, T. M. & Rispoli, K. M. (2012). Parent involvement and family-school partnerships: examining the content, processes, and outcomes of structural versus relationship-based approaches. CYFS Working Paper. No. 2012-6, Nebraska Center for Research on Children, Youth, Families and Schools. Knoell, C.M. (2012). The role of the student-teacher relationship in the lives of fifth graders: A mixed methods analysis. (Unpublished doctoral dissertation). University of Nebraska, Lincoln. https://digitalcommons.unl.edu/dissertations/AAI3499134/ Erişim Tarihi: 20.05.2018 Krečič, M.J. & Grmek, M.I. (2008). Cooperative learning and team culture in schools: Conditions for teachers’ professional development. Teaching and Teacher Education, 24(1), 59-68. doi: 10.1016/j.tate.2007.02.011 Luke, A., Luke C. & Mayer, D. (2000). Redesigning teacher education. Teacher Education, 11(1), 5-11. doi: 10.1080/10476210050020318 Marcon, R. A. (1999). Positive relationships between parent school involvement and public school inner-city preschoolers’ development and academic performance. School Psychology Review, 28(3), 395–412. MEB. (2013). MEB okul öncesi eğitim programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı. Merriam, S. B. (2015). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (3. Baskı). (Çev. Edt. S. Turan). Ankara: Nobel Yayıncılık. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis-A sourcebook of new methods. Thousand Oaks, CA: Sage Publications. Nugent, T.T. (2009). The impact of teacher-student interaction on student motivation and achievement. (Unpublished doctoral dissertation). University of Central Florida, Florida. http://etd.fcla.edu/CF/CFE0002884/Nugent_Tisome_T_200912_EdD.pdf Erişim Tarihi: 20.05.2018 Oğuzkan, Ş. & Oral, G. (1997). Okul öncesi eğitimi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. Oktay, A. (1991). Öğretmenlik mesleği ve öğretmenin nitelikleri. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(3), 187-193. Oktay, A. (2004). Yaşamın sihirli yılları. İstanbul: Epsilon Yayıncılık. Ou, S. & Reynolds A. J. (2004). Preschool education and school completion. In: Tremblay R. E., Barr R.G., deV Peters R., eds. Encyclopedia on Early Childhood Development. Montreal, Quebec: Centre of Excellence for Early Childhood Development. Özyar, A. (2001). Türkiye’de öğretmen yetiştirme politikaları. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 2(21). Pomerantz, E. M, Moorman, E. A. & Litwack, S.D. (2007). The how, whom, and why of parents’ involvement in children’s academic lives: More is not always better. Review of Educational Research, 77(3), 373–410. Powell, D. R. (1999). Early childhood development. In A.J. Reynolds, H.J. Walberg, (Eds.), Promoting positive outcomes in children, 45-71, Washington, DC: CWLA. Senemoğlu, N. (2001). Öğrenci görüşlerine göre öğretmen yeterlilikleri. Eğitimde Yansımalar: VI. (11-13 Ocak). Ankara: Öğretmen Hüseyin Hüsnü Tekışık Eğitim Araştırma Geliştirme Vakfı Yayınları, 193-215. Sevinç, M. (2006). Okul öncesi eğitimi alan çocukların annelerinin okuldan beklentileri. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 218-225. Shulman, L. (1986). Those who understand: Knowledge growth in teaching. Educational Researcher, 15 (2), 4-14. Sönmez, V., Senemoğlu, N., Tezcan, M., Alkan, C., Bircan, İ., Karakütük, K., Yanpar Şahin, T. (2000). Öğretmenlik mesleğine giriş. Ankara: Anı Yayıncılık. Stephens, P. & Crawley, T. (1994). Becoming an effective teacher. http://www.google.com/books?hl=tr&lr=&id=8MHZ8rxpD2wC&oi=fnd&pg=PR5&dq=StepheP.+Becoming+an+effective+Teacher&ots=kPZTlGFTHQ&sig=VGzTmfFxLX3OL5_4FziEPtDPd0#v=onepage&q=&f=false Erişim Tarihi: 17.05.2018 Stronge, J. H., Ward, T. J. & Grant, L. W. (2011). What makes good teachers good? A cross-case analysis of the connection between teacher effectiveness and student achievement. Journal of Teacher Education, 62 (4), 339-355. Sümbül, A. M. (1996). Öğretmen niteliği ve öğretimdeki rolleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 8(3), 597-608. http://dergipark.ulakbim.gov.tr/kuey/article/view/5000050999/5000048227 Erişim Tarihi: 30.04.2018 Svensson, L. G. (2006). New professionalism, trust and competence. Current Sociology, 54(4), 579–593. Şahin, B. K., Sak, R., & Şahin Sak, İ. T. (2013). Parents’ views about preschool education. Procedia Social and Behavioral Sciences, 89, 288-292. Tekışık, H. H. (1987). Türkiye'de öğretmenlik mesleği ve sorunları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 24-33. Tuğrul, B. (2006). Okul öncesi eğitimde kalite. III. Uluslararası Öğretmen Yetiştirme Sempozyumu Bildiri Özetleri Kitabı, Çanakkale. Ünüvar, P. (2010). Aile katılımı çalışmalarına yönelik ebeveyn ve öğretmen görüşlerinin karşılaştırılması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(3), 719-730. Varol, N. (2005). Beceri öğretimi ve özbakım becerilerinin kazandırılması. Ankara: Kök Yayıncılık. Yaman, E., Yaman, H. & Eskicumalı, A. (2001). Öğretmenlik mesleğinin sosyo-ekonomik statüsü/bu mesleğin bir bayan mesleği haline dönüşmesi durumu ve eğitim fakültesi üzerine bir araştırma. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 33-68. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları. Yurdakul, S., Gür, B. S., Çelik, Z., Kurt, T. & Olçum, A. (2016). Öğretmenlik mesleği ve mesleğin statüsü. Ankara: Eğitim-Bir-Sen Stratejik Araştırmalar Merkezi. Zembat, R. (1992). Okul öncesi eğitim kurumlarında yönetim ve yönetici özellikleri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. [1]
      Açıkalın, A. (1994). Teknik ve toplumsal yönleriyle okul yöneticiliği. Pegem A Yayınları: Ankara. Akpınar, E. (2006). Fen öğretiminde soyut kavramların yapılandırılmasında bilgisayar desteği: yaşamımızı yönlendiren elektrik ünitesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Altunoğlu, B.D., & Atav, E. (2005). Daha etkili bir biyoloji öğretimi için öğretmen beklentileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 19-28. Aluçdibi, F., & Ekici, G. (2007). Ortaöğretim öğrencilerinin biyoloji dersi motivasyon düzeylerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 197-226. Andrew, S., & Vilalle, W. (1998). Nursing students’ self-efficacy, self-regulated learning and academic performance in science teaching. Retrieved February 03, 2009 from http://www.aare.edu.au/ 98pap/abs98.html. Atılgan, M. (1998). Üniversite öğrencilerinin ders çalışma alışkanlıkları ile akademik başarılarının karşılaştırılması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep. Aydın, B. (1990). Üniversite öğrencilerinin kaygı düzeyleri ile ders çalışma tutum ve alışkanlıklarının incelenmesi. Psikoloji Dergisi, 7(25), 33-40. Bahar, M. (2002). Biyoloji öğrencilerinin motivasyon tarzlarının tespiti. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 23-34. Başak, T., Uzun, Ş., & Arslan, F. (2008). Hemşirelik yüksekokulu öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri. TAF Preventive Medicine Bulletin, 7(5), 429-434. Baştürk, R. (2007). Kamu personeli seçme sınavına hazırlanan öğretmen adaylarının sınav kaygı düzeylerinin incelenmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 163-176. Bay, E., Tuğluk, M.N., & Gençdoğan, B. (2004). Üniversite öğrencilerinin ders çalışma becerilerinin incelenmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 2(2), 223-234. Bay, E., Tuğluk, M. N., & Gençdoğan, B. (2005). Üniversite öğrencilerinin ders çalışma becerilerinin incelenmesi: Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 94- 105. Bilge, A., & Pektaş, İ. (2004). Öğrencilerin sosyo-kültürel özellikleri, durumluk/sürekli anksiyete düzeyleri ve başa çıkma becerilerinin incelenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 20(1), 47–55. Brophy, J. (1998). Motivating students to learn. Washington: McGraw Hill. Campbell, R. L., & Svenson, L. W. (1992). Perceived level of stress among university undergraduate students in Edmonton. Canada. Perceptual and Motor Skills, 75(2), 552-554. Campbell, L.A. (2004). As strong as the weakest link: Urban high school dropout. High School Journal, 87(2), 16-24. Christenson, S.L., & Thurlow, M.L. (2004). School dropouts: Prevention considetrations, interventions and challenges. Current Directions in Psychological Science, 13, 36-39. Chuang, H. F., & Cheng, Y. J. (2003). A study on attitudes toward biology and learning environment of the seventh grade students. Chinese Journal of Science Education, 11(2), 171–194. Culler, R. E., & Holahan, C. I. (1980). Test anxiety and academic performance: The effects of study related behaviors. Journal of Educational Psychology, 72, 16-20. Çağlıyan, V., & Güral, R. (2009). Zaman yönetimi becerileri: Meslek yüksekokulu öğrencileri üzerine bir değerlendirme. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2, 174-189. Çakmak, M., & Ercan, L. (2006). Views of experienced and student teachers about motivation in effective teaching process. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(3), 133-143. Çetin, F. (2018). Öğretmen adaylarının stratejik ders çalışma eğilimlerinin incelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(2), 898-921. Çoban, G., & Ergin, Ö. (2008). İlköğretim öğrencilerinin feni öğrenme yaklaşımları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 271-293. Demirtaş, H., & Özer, N. (2007). Öğretmen adaylarının zaman yönetimi becerileri ile akademik başarısı arasındaki ilişkisi. Eğitimde Politika Analizleri ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 34-47. Dinçer, G. T., & Akdeniz, A. R. (2008). Determining the study skills of student teachers. Oral presentation at the XIII. IOSTE The Use of Science and Technology Education for Peace and Sustainable Development Symposium. Kuşadası. Dural, Songül. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğrenme ve ders çalışma stratejileri ile başarıları arasındaki ilişki (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın. Durukan, Ü. G., Batman, D., & Yiğit, N. (2015). Öğretmen adaylarının ders çalışma alışkanlıkları. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 63-80. Efil, İ. (2000). Sınıf yönetimi (Ed. L. Küçükahmet). Nobel Yayıncılık: Ankara. Ekici, G. (2010). Factors affecting biology lesson motivation of high school students. Procedia Social Behavioral Sciences, 2(2), 2137-2142. Ellez, M., & Sezgin, G. (2002, Eylül 16). Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımları. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi’nde sunulan bildiri. Alıntılama tarihi: 10 Aralık 2012.http://www.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/PDF/OgretmenYetistirme/Bildiri/t288. Erdamar, G. (2010). Öğretmen adaylarının ders çalışma stratejilerini etkileyen bazı değişkenler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(38), 82-93. Eren, O. (2011). İlköğretim 6., 7. ve 8. Sınıf öğrencilerinin ders çalışma alışkanlıkları ile fen ve teknoloji dersi akademik başarıları arasındaki ilişki (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara. Ergene, T. (1994). Sınav kaygısı ile başa çıkma programının etkililiği. Psikiyatri Psikoloji ve Psikofarmakoloji Dergisi, 2(1), 36-42. Erözkan, A. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Sınav Kaygısı ve Başa Çıkma Davranışları. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi,1(12), 13-38. Ertem, H. (2006). Ortaöğretim öğrencilerinin kimya derslerine yönelik güdülenme tür (içsel ve dışsal) ve düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir. Gözel, E. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin zaman yönetimi hakkındaki görüşlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24, 67-84. Gül, Ş. (2011). 5E modeline dayalı olarak hazırlanan ders yazılımının öğrencilerin başarılarına, tutumlarına ve kavram yanılgılarının giderilmesine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. Güler, M. H., & Sağlam, N. (2002). Biyoloji öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin ve çalışma yapraklarının öğrencilerin başarısı ve bilgisayara karşı tutumlarına etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 117-126. Güneri, O. Y. (1996). Durumluk ve sürekli kaygı ile sınav arasındaki ilişki. III. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Çukurova Üniversitesi, Adana’da sunuldu. İlhan, M., Çetin, B., & Sünkür, M. Ö. (2013). Olumlu ve olumsuz mükemmeliyetçilik ile ders çalışma becerileri arasındaki ilişkinin kanonik korelasyon ile incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 10(1), 47-73. Kılıç, D., & Sağlam, N. (2004). Biyoloji eğitiminde kavram haritalarının öğrenme başarısına ve kalıcılığına etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 155-164. Kocabaş, İ., & Erdem, R. (2003). Yönetici adayı öğretmenlerin kişisel zaman yönetimi davranışları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 192- 202. Lee, O., & Brophy, J. (1996). Motivational patterns observed in sixth-grade science classroom. Journal of Research in Science Teaching, 33(3), 303-318. Martin, A. J. (2001). The student motivationscale: A tool for measuring and enhancing motivation. Australian Journal of Guidance and Counselling, 11, 11-20. Masgoret, A. M., & Gardner, R. C. (2003). Attitudes, motivation, and second language learning: A meta-analysis of studies conducted by Gardner and associates. Language Learning, 53(1), 123-163. McMillan, J. H., & Schumacher, S. (2010). Research in education: Evidence-based inquiry (7th Ed.). London: Pearson. Nelson, D. B., & Nelson, K. W. (2003, March). Emotional intelligence skills: Significant factors in freshmen achievement and retention. Paper presented at the American Counselling Association Conference, Anaheim, CA. Öncel, C., Büyüköztürk, Ş., & Özçelikay, G. (2005). Serbest eczacıların zaman yönetimi. Ankara Eczacılık Fakültesi Dergisi, 34(3), 191-206. Özay-Köse, E., Diken, E. H., & Gül, Ş. (2017). Biyoloji öğretmen adaylarındaki tükenmişlik ve KPSS kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Gazi Eğitim Dergisi, 37(3), 991–1012. Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66(4), 543–578. Piji-Küçük, D. (2010). Müzik öğretmeni adaylarının sınav kaygısı, benlik saygısı ve çalgı başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 37-50. Rafoth, M.A., & DeFabo, L. (1990). Study skills. What research says to the teacher. West Haven, Connecticut: NEA Professional Library, ED 323 184 Schunk, D. H. (1991). Self-efficacy and academic motivation. Educational Psychologist, 26(3&4), 207-231. Sebitosi, E. K. (2007). Understanding genetics and inheritance in rural schools. Journal of Biological Education, 41(2), 56-61. Selçuk, G., Çalışkan, S., & Erol, M. (2007). Evaluation of learning approaches for prospective physics teachers. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 25-41. Sırmacı, N. (2003). Matematik öğretmenliği anabilim dalı öğrencilerinin ders çalışma alışkanlıklarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 11(2), 359-366. Smythe, J. A. F., & Robertson, I. T. (1999). On the relationship between time management and time estimation. British Journal of Psychology, 90. Softa, H. K., Karaahmetoğlu, G. U., & Çabuk, F. (2015). Lise son sınıf öğrencilerinin sınav kaygısı ve etkileyen faktörlerin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(4), 1481-1494. Staeck, L. (1995). Perspectives for biological education-challenge for biology instruction at the and of the 20th century. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 29-35. Taşpınar, M. (2007). Kuramdan uygulamaya öğretim ilke ve yöntemleri. Nobel Yayınları: Ankara. Tekkaya, C., Çapa, Y., & Yılmaz, Ö. (2000). Biyoloji öğretmen adaylarının genel biyoloji konularındaki kavram yanılgıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 140-147. Tektaş, M., & Tektaş, N. (2010). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin zaman yönetimi ve akademik başarıları arasındaki ilişki. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 221-229. Temelli, A., & Kurt, M. (2010). Eğitim fakültesi ve fen fakültesi biyoloji öğrencilerinin ders çalışma alışkanlıklarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 3(2), 27-36. Tezbaşaran, A. A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu (ikinci baskı). Türk Psikologlar Derneği Yayınları: Ankara. Thomas, A. (1993). Study Skills. Eugene, Oregon: Oregon School Study Council, University of Oregon. (Eric Document Reproduction Service) ED 355 616. Thompson, F., & Logue, S. (2006). An exploration of common student misconceptions in science. International Education Journal, 7(4), 553-559. Topkaya, N., Yaka, B., & Öğretmen, T. (2011). Öğrenme ve ders çalışma yaklaşımları envanteri’nin uyarlanması ve ilgili yapılarla ilişkisinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(159), 192-204. Trueman, M., & Hartley, J. (1996). A comparison between the time management skills and academic performance of mature and traditional-entry university students. Higher Education, 32, 199-215. Tümkaya, S., & Bal, L. (2006). Çukurova üniversitesi öğrencilerinin ders çalışma alışkanlıklarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 313-326. Uluğ, F. (1981). Verimli çalışma alışkanlıkları kazandırma konusunda yapılan rehberliğin okul başarısına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara. Ünal, G., & Ergin, Ö., 2006. Buluş yoluyla fen öğretiminin öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenme yaklaşımlarına ve tutumlarına etkisi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 3(1), 37-52. Yaman, M., & Soran, H. (2000). Türkiye’de ortaöğretim kurumlarında biyoloji öğretiminin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 229-237. Yıldız, H. (2010, Mayıs 13). Öğretmen adaylarının sahip oldukları öğrenme stilleri ve öğrenme yaklaşımları arasındaki ilişki. Birinci Ulusal Eğitim Programı ve Öğretimi Kongresi’nde sunulan bildiri. Alıntılama tarihi: 10 Aralık 2012. http://www.pegem.net/akademi/kongrebildiri_detay.aspx?id=117841. Yılmaz, M. B., & Orhan, F. (2011). Ders çalışma yaklaşımları ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 159(36), 69-83. [1]
      Açıkalın, M. (2010). Sosyal bilgiler eğitiminde yeni yaklaşımlar: Çokkültürlü ve küresel eğitim. İlköğretim Online, 9(3), 1226-1237. Akman, Y., & Akman-İmamoğlu, G. (2017). Öğretmenlerin çokkültürlü eğitim tutumunun sosyal zekâ algısına göre incelenmesi. Sakarya University Journal of Education, 7(1), 34-48. APA (2002). Guidelines on multicultural education, training, research, practice, and organizational change for psychologists. http://www.apa.org/pi/oema/ resources/policy/multicultural-guidelines.aspx. Erişim Tarihi: 28/10/2014. Arslan, S. (2016). Çokkültürlü eğitim ve Türkiye: mevcut durum, beklentiler, olasılıklar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(57), 412-428. Arslan, M. (2007). Eğitimde yapılandırmacı yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(1), 41-61. Aslan, S. (2017a). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin çokkültürlü eğitim ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 231-253. Aslan, S. (2017b). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin hoşgörü eğilimleri ile yardımseverlik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 163-175. Ateş, S. (2017). Sosyal bilgiler öğretmenleri ve ortaokul öğrencilerinin çokkültürlülük ve çokkültürlü eğitime yönelik algı ve farkındalıkları (Kocaeli örneği) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu. Aybek, B., & Aslan, S. (2015). Examination of the relationship between the critical thinking dispositions of prospective teachers and their attitudes towards multicultural education trends. 3. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi (22-24/Ekim/2015), Adana: Çukurova Üniversitesi. Aydın, H. (2013). Dünyada ve Türkiye’de çokkültürlü eğitim tartışmaları ve uygulamaları. Ankara: Nobel. Ayverdi, İ. (2006). Misalli Türkçe sözlük. İstanbul: Kubbealtı Yayınları. Banks, J.A. (2013). An introduction to multicultural education. New Jersey: Pearson Education. Banks, J.A., Cookson, P., Gay. G., Hawley, W.D., Irvine, J.J., Nieto, S., Schofield, J. W., & Stephan, W.G. (2001). Diversity within unity: Essential principles for teaching and learning in a multicultural society. Washington: Center for Multicultural Education, University of Washington. Başarır, F. (2012). Öğretmen adaylarının çokkültürlü eğitime ilişkin görüşlerinin ve öz-yeterlik algılarının değerlendirilmesi (Erciyes Üniversitesi Örneği) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Erciyes Üniversitesi, Kayseri. Başarır, F., Sarı, M., & Çetin, A. (2014). Öğretmenlerin çokkültürlü algılarının incelenmesi. Pegem Eğtim ve Öğretim Dergisi, 4(2), 91-110. Başbay, A., & Bektaş, Y. (2009). Çokkültürlülük bağlamında öğretim ortamı ve öğretmen yeterlikleri. Eğitim ve Bilim, 34(152), 30-43. Berg, B.L. (2001). Qualitative research methods for the social sciences. Boston: Ally and Bacon. Bilim, Y. (2015). Görüşme tekniği. A. Yüksel, A. Yanık, & R. Ayazlar (Edt.), Bilimsel araştırma yöntemleri: Kavramlar, analizler, araştırmalar (ss. 235-246). Ankara: Seçkin. Boydak-Ozan, M., & Şengür, D. (2017). Öğretmenlerin çok kültürlü eğitim ve anadilde eğitim hakkindaki görüşlerinin incelenmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(2), 113-121. Brooks, J.G. (1990). Teachers and students: Constructivists forging new connections. Educational Leadership, 47, 68-71. Bulut, C. (2014). Öğretmenlerin çokkültürlü yeterlik algılarının incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi, İzmir. Carlson, H.L. (1999) From practice to theory: a social constructivist approach to teacher education. Teachers and Teaching, 5(2), 203-218. Chongruksa, D., Prinyapol, P., Wadeng, Y., & Padungpong, C. (2010). Storytelling: program for multicultural understanding and respect among Thai-Buddhist and Thai-Muslim students. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 5(2010), 282-288. Cırık, İ. (2008). Çokkültürlü eğitim ve yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 27-40. Çengelci, T., Hancı, B., & Karaduman, H. (2013). Okul ortamında değerler eğitimi konusunda öğretmen ve öğrenci görüşleri. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(25), 33-56. Doğanay, A. (2009). Değerler eğitimi. C. Öztürk (Edt.), Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi (ss. 226-254). Anakara: Pegem. Durmuş, G. (2017). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının küresel vatandaşlık ve çokkültürlü eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Amasya Üniversitesi, Amasya. Ekiz, D. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Anı. Ergin, S. (2000). Çağdaş müzik eğitimi ve temel özellikleri (Çok kültürlü müzik eğitimi). Müzikte 2000 Sempozyumu, http://www.kultur.gov.tr. Erişim Tarihi: 15.04.2015. Ersoy, A.F. (2016). Fenomenoloji. A. Saban & A. Ersoy (Edt.), Eğitimde nitel araştırma desenleri (ss. 51-104). Ankara: Anı. Gay, G. (1994). A synthesis of scholarship in multicultural education. http://www.ncrel.org/sdrs/areas/issues/educatrs/leadrshp/le0gay.htm#author. Erişim Tarihi: 11.04.2015. Güler, A., Halıcıoğlu, M.B., & Taşğın, S. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: Felsefe-yöntem-analiz. Ankara: Seçkin. Harris, K.R., & Graham, S. (1994). Constructivism: Principles, paradigms and integration. The Journal of Special Education, 28(3), 233-247. Johnson, B., & Christensen, L. (2012). Educational research quantitative, qualitative and mixed approaches. London: SAGE. Kan, A.Ü. (2012). Sosyal bilgiler dersinde bireysel ve grupla zihin haritası oluşturmanın öğrenci başarısına, kalıcılığa ve öğrenmedeki duyuşsal özelliklere etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ. Kaptan-Yarar, S. (2015). İlkokul 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde hoşgörü değerinin karma yaklaşıma dayalı bilgisayar destekli etkinliklerle öğretimi (Yayımlanmamış doktora tezi) Gazi Üniversitesi, Ankara. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel. Kathryn, H.A. (1998). Social constructivism and the school literacy learning of students of diverse backgrounds. Journal of Literacy Research, 30(2), 297–319. Marangoz, G. (2014). Okul yöneticilerinin ve öğretmenlerin çokkültürlü eğitime karşı algıları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul. Merriam, S.B. (2009). Qualitative research and case study applications in education. San Fransisco: Jossey–Bass Publishers. Miles, M.B., & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis: A sourcebook of new materials. Thousand Oaks: Sage. Mwonga, C. (2015). Multicultural Education: New Path Toward Democracy, http://www.macalester.edu/educationreform/publicintellectualessay/CarolineM.pdf. Erişim tarihi: 19.06.2016. Nieto, S., & Bode, P. (2011). Affirming diversity: the sociopolitical context of multicultural education. Boston, MA: Pearson Education Inc. Polit, D.F., & Back, C.T. (2010). Generalization in quantitative and qualitative research: Myths and strategies. International Journal of Nursing Studies, 47, 1451-1458. Sözen, H. (2017). Engelli vatandaşların kamu hizmeti almada karşılaştığı sorunlar: Konya ili örneği (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya. Şimşek, N. (2004). Yapılandırmacı öğrenme ve öğretime eleştirel bir yaklaşım. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 3(5), 115-139. Taştekin, E., Yükçü-Bozkurt, Ş., İzoğlu, A., Güngör, İ., Uslu-Işık, A.E., & Demircioğlu, H. (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin çokkültürlü eğitime yönelik tutumlarının ve algılarının incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 1-20. Topçubaşı, T. (2015). Farklılıklara saygı eğitim programının öğrencilerin farklılıklara saygı düzeyine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli. Türkan, A., Aydın, H., & Öner, S.S. (2016). Öğretmen adaylarının çokkültürlü eğitime yönelik tutumları ile epistemolojik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi. İlköğretim-Online, 15(1), 148-159. Yanık, C. (2012). Dünyadaki çokkültürlülük tartışmaları bağlamında Türkiye'de çokkültürlülük eleştirel bir bakış (Yayımlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, Bursa. Yaşar-Ekici, F. (2017). Okul öncesi öğretmen adaylarının kültürel zeka düzeyleri ve çok kültürlü eğitime yönelik tutumları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(5), 1941-1946. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin. Yiğittir, S. (2012). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin değer yönelimlerinin rokeach ve schwartz değer sınıflandırmasına göre değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 1-15. [1]
      Açıkalın, M. (2017). Araştırmaya Dayalı Sosyal Bilgiler Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi. Adıgüzel, H. Ö. & Öztürk, F. (1999). Türk eğitim düşüncesinde okul müzesinden müze pedagojisine değişim. Eğitim ve Bilim, 24(114). 73-81. Akça-Berk, N. (2012). Ortaöğretim 11. Sınıf T.C. İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük dersinde tarihsel canlandırma uygulaması: Bir eylem araştırması. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Aktekin, S. (2008). Müze uzmanlarının okulların eğitim amaçlı müze ziyaretlerine ilişkin görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 103-111. Aktekin, S. (2009). Lise öğrencilerinin tarih derslerinde yerel tarih konularının öğretilmesiyle ilgili görüşleri. Milli Eğitim, 182, 331-351. Alazzi, K. & Chiodo, J. J. (2004). Students’ perceptions of social studies: A study of middle school and high school students in Jordan. Internatıonal Journal of Scholarly Academıc Intellectual Diversity, 6(1). Altricther, H., Posch, P., & Somekh, B. (2000). Teachers investigate their work: An introduction to methods of action research. Routledge: New York. Ata, B. (2002). Müzelerle ve tarihi mekânlarla tarih öğretimi: Tarih öğretmenlerinin “müze eğitimine” ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Ata, B. (2009). Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. https://sabunagaci.com/2011/10/07/egitimde-yeni-yaklasimlar/ sitesinden 12/08/2017 tarihinde alınmıştır. Arı, Ç. (2010). Müze bilinci öğrenme alanı etkinliklerinin gerçekleşebilirliğine ilişkin öğretmen görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir. Avcı-Akçalı, A. (2013). Tarih öğretiminde merkeze bağımlılığın azaltılması yolunda bir çözüm önerisi: yerel tarih. Yayınlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Avcı-Akçalı, A. (2015). Kuram ve uygulamada sınıf dışı tarih öğretimi algısı: Öğretmen ve aday öğretmen görüşleri. Eğitim ve Bilim, 40(181). Avcı, C., & Öner, G. (2015). Tarihi mekânlar ile sosyal bilgiler öğretimi sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüş ve önerileri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 15(USBES Özel Sayısı I), 108-133. Byford, J. M. (2002). A phenomenological study of middle school and high school students' perceptions of social studies. Unpublished Doctoral dissertation. The Unıversıty Of Oklahoma, Oklahoma. Available from ProOuest Dissertations and Theses database. (UMI No. 3062575). Clarke, W. G., & Lee, J. K. (2004). The promise of digital history in the teaching of local history. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 78(2), 84-87. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th ed.). New York: Routledge. Csikszentmihalyi, M., & Hermanson, K. (1995). Intrinsic motivation in museums: Why does one want to learn? In J. H. Falk & L. D. Dierking (Eds.), Public institutions for personal learning (pp. 67–77). Washington, DC: American Association of Museums. Çengelci, T. (2013). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin sınıf dışı öğrenmeye ilişkin görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1823-1841. Çerkez, S. (2011). Sosyal bilgiler dersinde müze eğitimine dayalı öğretim uygulamalarının öğrencilerin akademik başarısına ve tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Kastamonu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kastamonu. Çetin, M. (2014). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının eğitiminde müze ortamının kullanılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya. Çulha, B. (2006). Tarihsel mekânlarda keşfederek öğrenme yoluyla sosyal bilgiler öğretimine yönelik öğrenci görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Çulha-Özbaş, B. (2015a). Okul dışı sosyal bilgiler öğretiminde tarihi alanlar. (edt. Şimşek, A. ve Kaymakçı, S.). Okul dışı sosyal bilgiler öğretimi. (s. 205-224). Ankara: Pegem Akademi. Çulha-Özbaş, B. (2015b). Tarih öğretiminde gerçek nesnelerin kullanımı. (edt. Demircioğlu, İ. H. ve Turan, İ.). Tarih öğretiminde öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı. Ankara: Pegem Akademi. Demir, A. (2015). Sosyal bilgiler öğretim programında müze eğitimiyle ilişkilendirilen kazanımların gerçekleştirilmesine yönelik sosyal bilgiler öğretmenlerinin yaklaşımları (Tokat ili örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Tokat. Demirboğa, E. (2010). Sanal müze ziyaretlerinin öğrencilerin bilişsel ve duyuşsal kazanımları üzerindeki etkileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. DeWitt, J., & Storksdieck, M. (2008). A short review of school field trips: Key findings from the past and implications for the future. Visitor Studies, 11(2), 181-197. Doğan, Y. (2007). Sosyal bilgiler öğretiminde tarihsel yazılı kanıtların kullanımı. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Doğan, Y. & Dinç, E. (2007). Birinci elden tarih kaynaklarının sosyal bilgiler ve tarih derslerinde internet üzerinden kullanımı: ABD ve İngiltere’den uygulama örnekleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(2), 195-220. Dönmez, C. & Yeşilbursa, C. C. (2014). Ortaokul öğrencilerinin tarih algısı. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(3). 415-436. Epik, C. (2004). Müzelerin lise öğrencilerinin tarih dersi başarıları ve hatırda tutma becerileri üzerindeki etkileri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Fernandez, C., Massey, G.C. & Dornbusch, S. M. (1975). High school students' perceptions of social studies. Stanford, CA: Stanford Center for Research and Development in Teaching. (ERIC Document Reproduction Service No. ED113241). Filiz, N. (2010). Sosyal bilgiler öğretiminde müze kullanımı. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Gartenhaus, A. R. (2000). Yaratıcı düşünme ve müzeler. (Çeviri: Ruhiser Mergenci, Bekir Onur) Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi. Glesne, C. (2014). Nitel Araştırmaya Giriş. (Çev., Ersoy, A. ve Yalçınoğlu, P.). Dördüncü Basım. Ankara: Anı Yayıncılık. Gökkaya, A. K. & Yeşilbursa, C. C. (2009). Sosyal bilgiler öğretiminde tarihi yerlerin kullanımının akademik başarıya etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 483-506. Güler, A. (2011). Planlı bir müze gezisinin ilköğretim öğrencilerinin tutumuna etkisi. İlköğretim Online, 10(1). Harrison, N. (2012). Putting history in its place: grounding the australian curriculum--history in local community. Paper presented at the Joint Australian Association for Research in Education and Asia-Pacific Educational Research Association Conference (AARE-APERA 2012) (Sydney, New South Wales, Australia, Dec 2-6). Hein, G. E. (1998). Learning in the Museum. London: Routledge. Hensen, K. T. (1996). Teachers as researcher. In. J. Skula (Ed.). Handbook of Research on Teacher Education. (Second edition, p: 53-66 ). New York: Macmillan. Hooper-Greenhill, E. (1999). Müze ve Galeri Eğitimi. (Çev. Meltem Ö. Evren ve Emine G. Kapçı Yay. Haz. Bekir ONUR). Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları. (Orijinal eserin yayın tarihi 1991). Hooper-Greenhill, E. (2007). Museums and education: Purpose, pedagogy, performance. Routledge. Horton, J. O. (2000). On-site learning the power of historic places. (Ed. R. M. Greenberg). Creative Teaching with Historic Places. (pp. 4-5). National Park Service Cultural Resource Management 23(8). Husbands, C. (1992). Objects, evidence and learning: some thoughts on meaning and interpretation in museum education. Journal of Education in Museums, 13, 24-28. International Council of Museums. (ICOM). (2007). Museum Definition. Retrieved 02/04/2017 from http://icom.museum/the-vision/museum-definition/ Işık, H. (2008). İlköğretimde tarih konularının yerel tarih ile ilişkilendirilmesinin öğrenci başarısına etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(4), 290-310. Kabapınar, Y. (2014). Kuramdan uygulamaya sosyal bilgiler öğretimi. Dördüncü Baskı. Ankara: Pegem akademi. Kısa, Y. (2012). Sosyal bilgiler öğretiminde müze kullanımına ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi: Afyonkarahisar müzeleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar. Meredith, J. E., Fortner, R. W., & Mullins, G. W. (1997). Model of affective learning for nonformal science education facilities. Journal of Research in Science Teaching, 34, 805–818. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. London: Sage. Mitchell, K., & Elwood, S. (2012). Engaging students through mapping local history. Journal of Geography, 111(4), 148-157. Nişancı, M., G. (2010). Tarihsel çevrenin tarih eğitimine etkisi: Adalar örneklemi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Öner, G. (2015). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin okul dışı tarih öğretimine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Türk Tarih Eğitimi Dergisi, 4(1), 89–121. Özkal, N., Güngör, A. & Çetingöz, D. (2004). Sosyal bilgiler dersine ilişkin öğretmen görüşleri ve öğrencilerin bu derse yönelik tutumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 10(4), 600-615. Punch, K. F. (2005). Sosyal araştırmalara giriş. (D. Bayrak, H. B. Arslan, ve Z. Akyüz, Çev.). Ankara: Siyasal Kitabevi. Rix, C., & McSorley, J. (1999). An investigation into the role that school-based interactive science centres may play in the education of primary-aged children. International Journal of Science Education, 21, 577–593. San, İ. (1990). Eğitimde yaratıcı drama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. 23(2). Seidel, S., & Hudson, K. (1999). Müze eğitimi ve kültürel kimlik. (Çev: Bahri Ata (Yayına Hazırlayan: Bekir Onur). Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Müze Egitimi Anabilim Dalı Yayınları No:1 Şar, E. & Sağkol, T. (2013). Eğitim fakültelerinde müze eğitimi dersi gerekliliği üzerine. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 83-90. Şimşek, A. & Kaymakçı, S. (2015). Okul Dışı Sosyal Bilgiler Öğretiminin Amacı ve Kapsamı. (edt. Şimşek, A. ve Kaymakçı, S.). Okul dışı sosyal bilgiler öğretimi. (s. 1-13). Ankara: Pegem Akademi. Tezcan-Akmehmet, K. (2005). İlköğretim sosyal bilgiler öğretiminde arkeoloji müzelerinin nesne merkezli eğitim etkinlikleriyle kullanılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Tezcan-Akmehmet, K. (2008). Müzelerin tarih öğretiminde nesne merkezli eğitim etkinlikleriyle kullanılması ve ilköğretim sosyal bilgiler öğretimi. Milli Eğitim Dergisi, 180(4), 50-67. Tokcan, H. (2015). Okul dışı sosyal bilgiler öğretimi ve öğrenme teorileri. (edt. Şimşek, A. ve Kaymakçı, S.). Okul dışı sosyal bilgiler öğretimi. (s. 15-42). Ankara: Pegem Akademi. Tuffy, J. (2011). The learning trip: using the museum field trip experience as a teaching resource to enhance curriculum and student engagement. Online Submission. School of Education and Counseling Psychology Dominican University of California. Tunç-Şahin, C. (2011). Yerel tarih uygulamalarının başarıya ve öğrenci ürünlerine etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırma Dergisi, 16, 453-462. Wellington, J. (1990). Formal and informal learning in science: The role of the interactive science centres. Physics Education, 25, 247–252. Yeşilbursa, C. C. (2008). Sosyal bilgiler öğretiminde tarihi yerlerin kullanımı. TÜBAR-XXIII http://dergipark.gov.tr/download/article-file/156925 22/03/2017 tarihinde erişildi. Yılmaz, K. & Şeker, M. (2011). İlköğretim öğrencilerinin müze gezilerine ve müzelerin sosyal bilgiler öğretiminde kullanılmasına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. İstanbul Aydın Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 1(3), 21-39. Yorulmaz, E. (2016). Sosyal bilgiler dersi kapsamında okul dışı çevrelerin kullanımı: Çorum yatılı arkeoloji müzesinde bir gün. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sivas. Zayimoğlu-Öztürk, F. (2014). Sosyal bilgiler dersinde arkeolojik kazı çalışması ve müze gezisi. Araştırma Temelli Etkinlik Dergisi, 4(1), 12-26. [1]
      Adana, F. Aktaş, B., Erdağı, S., Eliş, S., Alkan, H. & Uluman, Ö. (2009). Hemşirelik ve sağlık memurluğu öğrencilerinin atılganlık düzeylerinin belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(2): 51-56. Akeren, İ. (2017). Üniversite öğrencilerinde algılanan sosyal destek ve güvengenlik ile psikolojik yardım ihtiyacının incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye. Alberti, R., & Emmons, M. (1998). Atılganlık hakkınızı kullanın (S. Katlan, Çev.). Ankara: Hekimler Yayın Birliği. Alberti, R., & Emmons, M. (2002). Kendinize yatırım yapın! Atılganlık (S. Katlan, Çev.). Ankara: Hekimler Yayın Birliği. Arslantaş, H., Adana, F., & Şahbaz, M. (2013). Lise öğrencilerinin atılganlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Florence Nigthingale Hemşirelik Dergisi, 21, 76-84. Ateş, B. (2016). Perceived social support and assertiveness as a predictor of candidates psychological counselors’ psychological well-being. International Education Studies, 9(5), 28-39. Avcıoğlu, H. (2007). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması (4-6 Yaş). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 87-101. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, E., Akgün, Ö. E., Kardeniz, Ş., & Demirel, F. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma teknikleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Caldarella, P., & Merrell, K. W. (1997). Common dimensions of social skills of children and adolescents: A taxonomy of positive behaviors. School Psychology Review, 26(2), 264-278. Dinçyürek, S., Çağlar, M., & Birol, C. (2012). Atılganlık ve denetim odağı düzeyi: gelecek nesillere etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 142-150. Dinçyürek, S., Güneyli, A., & Çağlar, M. (2012). The relation between assertiveness levels, locus of control and academic success of Turkish language teacher candidates. Sociology Mind, 2(1), 61-66. Eliason, C., & Jenkins, L. (2003). A practical guide to early childhood curriculum. Upper Saddle River, N.J.: Merrill Press. Eslami, A. A., Rabiei, L., Afzali, S. M., Hamidizadeh, S., & Masoudi, R. (2016). The effectiveness of assertiveness training on the levels of stress, anxiety, and depression of high school students. Iran Red Crecent Journal Medical Journal, 18(1), 1-10. Eskin, M. (2003). Self-reported assertiveness in Swedish and Turkish adolescents: A cross cultural comparison. Scandinavian Journal of Psychology, 44(1), 7-12. Gündoğdu, R. (2012). Yaratıcı drama temelli atılganlık programının psikolojik danışman adaylarının atılganlık becerisine etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 677-693. Güneş, F., Arslan, C., & Eliüşük, A. (2014). Atılganlık eğitiminin üniversite öğrencilerinin kişiler arası problem çözme, algılanan sosyal destek ve atılganlık düzeyleri üzerine etkisi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 456-474. Güven, M. (2010). An analysis of the vocational education undergraduate students’ levels of assertiveness and problem-solving skills. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2(2), 2064-2070. Haladin, B. N., Ibrahim, A. N., & Rajab, A. (2013). Assertiveness among undergraduates in a Malaysian public university: Implications towards ımproved employability. Jurnal Teknologi (Social Sciences), 65(2), 15-24. Hamoud, S., Abd El Dayem, S., & Ossman, L. (2011). The effect of an assertiveness training program on assertiveness skills and self-esteem of faculty nursing students. Journal of American Science, 7(12), 454-466. Karagözoğlu, Ş., Kahve, E., Koç, Ö., & Adamişoğlu, D. (2008). Self esteem and assertiveness of final year Turkish university students. Nurse Education Today, 28(5), 641-649. Küçükkaragöz, H., Canbulat, T., & Akay, Y. (2013). Öğretmen adaylarında atılganlık düzeyi ve iletişim becerileri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(22), 123-133. Maqbool Parray, W., & Kumar, S. (2017). Impact of assertiveness training on the level of assertiveness, self-esteem, stress, psychological well-being and academic achievement of adolescents. Indian Journal of Health and Well-being, 8(12), 1476-1480. Martínez, V., Justicia, F. Y., & Haro, F. E. (2016). Teacher assertiveness in the development of students' social competence. Electronic Journal of Research in Educational Psychology, 14(2), 310-332. Mayo Clinic Staff, (2012). Being assertive: Reduce stress, communicate better. Retrieved from https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/stress-management/indepth/assertive/art 20044644. Date of access: 10.03.2018. Mılovanovıç, R., Irkovı Mıladınovıç, I., & Stojanovı, B. (2016). Assertiveness of prospective teachers and preschool teachers. Journal Plus Education, 16(2016), 289-303. Niusha, B., Farghadani, A., & Safari, N. (2012). Effects of assertiveness training on test anxiety of girl students in first grade of guidance school. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46(2012), 1385-1389. Parlar Kılıç, S., & Sevinç, S. (2017). The relationship between cultural sensitivity and assertiveness in nursing students from Turkey. Journal of Transcultural Nursing, 1-8. Rezayat, F., & Dehghan Nayeri, N. (2014). The level of depression and assertiveness among nursing students. Journal of Commnunity Based Nursing and Midwifery, 2(3), 177-184. Rusli, K. A., Nasir, M. A. M., & Hamzah, N. A. (2011). Relationship between interpersonal communication competence and students’ assertive behaviour. Journal of Human Capital Development, 4(1), 25-33. Shafiq, S., Naz, A. R. & Yousaf, B. (2015). Gender differences between assertiveness and psychological well being among university students. Educational Research International, 4(2), 87-95. Segrin, C. (2001). Social skills and negative life events: Testing the deficit stress generation hypothesis. Current Psychology, 1(20), 19-35. Sucan, S., Turan, B. M., Pepe, O., Karaoğlu, B., & Doğan, D. (2016). The relationship of assertiveness and locus of control with learning styles of the physical education and sports school students. International Journal of Science Culture and Sport, 4(Special Issue 1), 1-10. Thayor, S., & Schiff, W. (1969). Stimulus factors in observer judgment of social interaction: Facial expression and motion pattern. The American Journal of Psychology, 82(1), 73-85. Twenge, J. M. (2001). Changes in women’s assertiveness in response to status and roles: A cross-temporal meta-analysis, 1931– 1993. Journal of Personality and Social Psychology, 81(1), 133-145. Uğurluoğlu, M. Y. (1996). Lise öğrencilerinde özsaygı düzeyi ile atılgan kişilik özelliği arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon. Unal, S. (2012). Evaluation the effect of self-awareness and communication techniques on nurses’ assertiveness and self-esteem. Contemporary Nurse, 43(1), 90-98. Uzuntarla, Y., Uğrak, U., & Cihangiroğlu, N. (2016). Sürekli kaygı ve atılganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), 1704-1711. Vagos, P., & Pereira, A. (2010). A proposal for evaluating cognition in assertiveness. Psychological Assessment, 22, 657-665. Vatankhah, H., Daryabari, D., Ghadami, V., & Naderifar, N. (2013). The effectiveness of communication skills training on self-concept, self-esteem and assertiveness of female students in guidance school in Rasht. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 84(2013), 885-889. Voltan, N (1980). Grupla atılganlık eğitiminin bireyin atılganlık düzeyine etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara, Türkiye. Voltan, N. (1995). Psikolojik danışmada çeviri sorunu. Bilim ve Ütopya Dergisi, 14, 28-29. Voltan Acar, N., & Öğretmen, T. (2007). Kendini belirleme (güvengenlik) ölçeği geliştirme çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(27), 67-78. Voltan Acar, N., Arıcıoğlu, A., Gültekin, F., & Gençtanırım, D. (2008). Üniversite öğrencilerinin güvengenlik düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 342-350. Yamada, K., Maeuezato, N., & Ohtsu, K. (2013). Effective teaching learning process for training assertive communication skills. School Health, 9, 45-58. Yogarenee, S. (2016). Factors ınfluencing assertiveness of prospective teachers of the university of Colombo, Sri Lanka. Research Journal of Recent Sciences, 5, 95-99. Yüksel, G. (2001). Öğretmenlerin sahip olmaları gereken davranış olarak sosyal beceri. Milli Eğitim Dergisi, Mart, Nisan, Mayıs. https://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/150/yuksel.htm sitesinden alınmıştır. Erişim tarihi: 16.03.2018. [1]
      Adıgüzel, Ö. (2015). Eğitimde yaratıcı drama. PegemA Yayıncılık, Ankara. Akbaş, H. Ş. (2011). Fen eğitiminde problem çözme stratejisi olarak drama uygulamalarının başarı, tutum, kavramsal anlama ve hatırlamaya etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Akkuş, Ç. (2013). İlköğretim birinci sınıf hayat bilgisi dersindeki fen kavramlarının drama yöntemiyle öğretiminin öğrenmedeki başarı ve kalıcılığa etkisi (Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi). Marmara üniversitesi, İlköğretim Ana Bilim Dalı. İstanbul. Arıkan, E.N.Y. (2011). İlköğretim okullarında yaratıcı drama yönteminin görsel sanatlar eğitiminde kullanılmasının erişi, tutum ve kalıcılığa etkisi: Meram İlköğretim okulu örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya. Atar, G. (2003). Eğitici draması sosyal bilgiler dersi coğrafya konularının öğretiminde kullanmanın öğrenmenin kalıcılığı üzerindeki etkileri (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Ay, T. S. (2005). İlköğretim hayat bilgisi öğretiminde yaratıcı drama ve geleneksel yöntemlerin öğrenci başarısı ve hatırda tutma düzeyi üzerindeki etkileri (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli. Aykaç, M. & Adıgüzel, H. Ö. (2011). Sosyal bilgiler dersinde yaratıcı dramanın yöntem olarak kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(1), 297 – 314. Aykaç, M. (2008). Sosyal bilgiler dersinde yaratıcı dramanın yöntem olarak kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Aylıkçı, E. Ş. (2001). Sosyal bilgiler öğretiminde drama yönteminin kalıcılığın artırılmasında kullanılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Bilek, E. (2009). İlköğretim üçüncü sınıf hayat bilgisi dersinde dramatizasyon yönteminin öğrencilerin sosyal-duygusal uyumlarına ve akademik başarılarına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Manisa. Debreli, E. (2011). Yaratıcı drama temelli öğretimin yedinci sınıf öğrencilerinin oran orantı konusundaki başarılarına ve matematiğe yönelik tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Demirel, Ö. (2005). Kurumdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. PegemA. Yayıncılık, Ankara. Duatepe, A. (2004). Drama temelli öğretimin yedinci sınıf öğrencilerinin geometri başarısına, van Hiele geometrik düşünme düzeylerine, matematiğe ve geometriye karşı tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Durusoy, H. (2012). 6. sınıf “kuvvet ve hareket” ünitesinde basamaklı öğretim yöntemi ve yaratıcı drama yönteminin öğrenci erişisine ve kalıcılığa etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara. Ekinözü, İ. (2003). İlköğretimde permütasyon ve olasılık konusunun dramatizasyon ile öğretiminin başarıya etkisinin incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İstanbul. Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metotlarına giriş: Nitel, nicel ve eleştirel kuram metodolojileri (1.Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık. Erdoğan, S. (2010). Eğitici drama yönteminin fen ve teknoloji dersi vücudumuzda sistemler ünitesinde öğrenci başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara. Güler, İ. K. (2008). İlköğretim dördüncü sınıf Türkçe dersinde yaratıcı drama yönteminin etkililiği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Samsun. Günaydın, G. (2008). İlköğretim 6. sınıf sosyal bilgiler öğretiminde drama yönteminin erişi ve tutum üzerindeki etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir. Güzel, H. E. (2001). İlköğretim 6. sınıf fen bilgisi dersinde dramatizasyon yönteminin başarıya etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Kalaycı, Ş. (2008). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknik. Ankara: Asil Yayın Dağıtım. Kamen, M. (1992). Creative drama and the enhancement of elementary school students’ understanding of science concepts. DAI-A 52/07, 2489. The University of Texas, Austin. Karacil, M. (2009). İlköğretim 1. kademede yaratıcı drama yönteminin öğrencinin akademik başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kafkas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kars. Karapınarlı, R. (2007). İlköğretim 7. sınıf matematik dersinde yaratıcı drama yönteminin öğrencilerin başarı ve kalıcılık düzeyine etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla. Karataş, O. (2011). İlköğretim I. kademe sosyal bilgiler dersi doğal afet eğitiminde drama tekniğinin öğrencilerin başarılarına etkisi (Deneysel Çalışma) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kafkas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kars. Kartal, T. (2009). İlköğretim 6. sınıf sosyal bilgiler dersi ilk çağ tarihi konularının öğretiminde drama yönteminin öğrenci başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Kayhan, C. H. (2004). Yaratıcı dramanın ilköğretim 3. sınıf matematik dersinde öğrenmeye, bilgilerin kalıcılığına ve matematiğe yönelik tutumlara etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Kırışoğlu, O. (1991). Sanatta Eğitim. Demircioğlu Matbaacılık: Ankara. Malbeleği, F. (2011). Drama yönteminin sosyal bilgiler dersi başarısına ve bilinçli tüketicilik düzeyine etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya. MEB. (2005). İlköğretim Sosyal Bilgiler Dersi 4-5.sınıflar öğretim programı. Devlet Kitapları Müdürlüğü, Ankara. Metin, M. (2014). Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara. Nayci, Ö. (2011). İlköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersinde yaratıcı dramanın bir yöntem olarak kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ankara. Özer, M. (2004). İlköğretim sosyal bilgiler öğretiminde yaratıcı drama yönteminin demokratik tutumlara ve ders başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Sağırlı, H. E. G. (2001). İlköğretim 6. sınıf fen bilgisi dersinde dramatizasyon yönteminin başarıya etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. San, İ. (1996). Yaratıcılığı geliştiren bir yöntem ve yaratıcı bireyi yetiştiren bir disiplin: Eğitsel yaratıcı drama. Yeni Türkiye Dergisi, 2(7), 148-160. Selmanoğlu, E. (2009). İlköğretim 5.sınıf türkçe dersinde yaratıcı dramanın öğrenci başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu. Sözer, N. (2006). İlköğretim 4. sınıf matematik dersinde drama yönteminin öğrencilerin başarılarına tutumlarına ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Subaşı, M. (2012). Drama yönteminin ilköğretim yedinci sınıf fen ve teknoloji dersi durgun elektrik konusunda akademik başarı ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. Şahbaz, Ö. (2004). İlköğretim 4. sınıf “canlılar çeşitlidir” ünitesinde yaratıcı drama uygulamalarının öğrencilerin sözel yaratıcılıklarına, başarılarına ve derse yönelik tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Tanrıseven, I. (2000). Matematik öğretiminde problem çözme stratejisi olarak dramatizasyonun kullanılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Tuncel, S. (2009). İlköğretim 6. sınıf fen ve teknoloji dersinde maddenin tanecikli yapısı ünitesinin yaratıcı drama ile öğretiminin öğrencilerin başarısına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya. Üstündağ, T. (1996). Yaratıcı drama eğitim programının öğeleri. Eğitim ve Bilim, 107(22), 30-37. Üstündağ, T. (1988). Dramatizasyon ağırlıklı yöntemin etkililiği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara,. Üstündağ, T. (1997). Vatandaşlık ve İnsan Hakları Eğitimi dersinin öğretiminde yaratıcı dramanın erişiye ve derse yönelik öğrenci tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Ütkür, N. (2012). Yaratıcı drama yönteminin hayat bilgisi derslerinde kullanılmasının öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisinin incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Yalım, N. (2003). İlköğretim dördüncü sınıf fen bilgisi dersinin yaratıcı drama yöntemi ile öğretiminin öğrencilerin akademik başarılarına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir. Yetim, B. N. (2015). Beşinci sınıf sosyal bilgiler dersinde yardımseverlik ve dayanışma değerlerinin öğretiminde kullanılan örnek olay ve drama yöntemlerinin etkililiğinin incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay. Yılmaz A., E. N. (2011). İlköğretim okullarında yaratıcı drama yönteminin görsel sanatlar eğitiminde kullanılmasının erişi, tutum ve kalıcılığa etkisi: meram ilköğretim okulu örneği (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya. Yılmaz, S. (2013). Sosyal Bilgiler derslerinde drama yöntemi ile öğretimin öğrencilerin sosyal beceri, empatik beceri ve akademik başarı düzeylerine etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. Zayimoğlu, F. (2006). İlköğretim 6. sınıf sosyal bilgiler dersi “coğrafya ve dünyamız” ünitesinde yaratıcı drama yöntemi kullanımının öğrenci başarısı ve tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Zayimoğlu Öztürk, F. (2013). Sosyal Bilgiler dersi 6. sınıf coğrafya konularının öğretiminde yaratıcı drama yönteminin kullanımının öğrenci başarısı ve tutumlarına etkisi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 4(7), 49-55. Zengin, E. E. (2014). Yöntem olarak yaratıcı drama kullanımının ilkokul 4. Sınıf sosyal bilgiler öğretim programındaki değerlere etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Niğde Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde. [1]
      Afsharlahoori, F. (2007). Study on outdoor playground equipment and children’s social and physical development. International Association of Societies of Design Research. 1-21. Ahern, R., Beach, R., Leibke, S. M., Proud, I., Spencer, A., & Stricland, E. (2011). The benefits of play go well beyond physical fitness, The Early Childhood Leaders' Magazine, 68-70. Ahiloğlu-Lindberg, N. (2012). Çocuk oyunlarında iki kuşakta görülen değişim. International Online Journal of Educational Sciences, 4(2), 395-410. Alat, Z., Akgümüş, Ö, & Cavalı, D. (2012). Okul öncesi eğitimde açık hava etkinliklerine yönelik öğretmen görüş ve uygulamaları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 42-62. Altınkaynak, Ş Ö, Ertürk, G., Güneş, G., Tuğrul, B., & (2014). Oyunun üç kuşaktaki değişimi. International Journal of Social Science, 27, 1-16. Al-Qaryouti, I. A. & Ihmeideh, F. M., (2015). Exploring kindergarten teachers' views and roles regarding children's outdoor play environments in Oman. Early Years, 36(1), 81-96. Amus, G. (2012). An alternative journey into forest kindergartens and the Reggio Emilia approach. Reports and Studies in Education, Humanities, and Theology, 7(1), 5-26. Anderson-McNamee, J. K., & Bailey, S. J. (2010). The importance of play in early childhood development. Montana State University Extention, 1-4. Baran, M., Yılmaz, A., & Yıldırım, M. (2007). Okul öncesi eğitimin önemi ve okul öncesi eğitim yapılandırmalarındaki kullanıcı gereksinimleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 27-44. Başal, H. A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye'de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakultesi Dergisi, 243-266. Bjørgen, K. (2015). Children's well-being and involvement in physically active outdoors play in a Norwegian kindergarten: Playful sharing of physical experiences. Child Care in Practice, 21(4), 305-323. http://dx.doi.org/10.1080/13575279.2015.1051512 Burris, K., & Burris, L. (2011). Outdoor play and learning. International Journal of Education Policy and Leadership, 6(8). Cevher-Kalburan, N. (2014). Okul öncesi dönem çocukların dış mekanda oyun fırsatları ve ebeveyn görüşleri. Sosyal Politika Çalışmları Dergisi, 32, 113-135. Chakravarthi, S. (2009). Preschool Teachers' Beliefs and Practices of Outdoor Play and Outdoor Environments (master's thesis). The University of North Carolina. Clements, R. (2004). An investigation of the status of outdoor play. Contemporary Issues in Early Childhood, 5(1), 68-80. Çelik, A. (2012). Okul öncesi eğitim kurumlarında açık alan kullanımı: Kocaeli örneği. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 43(1), 79-88. D'agostino, H., DeLong, R., Singer, D. G. & Singer, J. J., (2009). Children's pastimes and play in sixteen nations: Is free-play declining? American Journal of Play, 283-312. Erbay, F., & Saltalı, N. D. (2012). Altı yaş çocuklarının günlük yaşantılarında oyunun yeri ve annelerin oyun algısı. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 249-264. Ertürk, G. H., Metin-Aslan Ö., Özen-Altınkaynak, Ş., & Tuğrul, B.,(2014, April). Anaokuluna devam eden altı yaşındaki çocuklar ile okul öncesi öğretmenlerinin oyun hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 97-116. doi: 10.17679/iuefd.05509 Girsburg, K. R. (2007). The importance of play in promoting healthy child development and maintaining strong parent-child bonds. American Academy of Pediatrics, 182-191. Haapala, E. A., Poikkeus, A., Tompuri, T., Kukkonen-Harjula, K., Leppanen, P. H., Lindi, V., & Lakka, T. A. (2014). Associations of motor and cardiovascular performance with academic skills in children. Journal of American Sports Medicine, 1016-1023. How much physical activity do children need? (2015, June 04). Retrieved March 08, 2017, from https://www.cdc.gov/physicalactivity/basics/children/index.htm Hyndman, B. P., Benson, A. C., & Telford, A. (2014). A guide for educators to move beyond conventional school playgrounds: The RE-AIM evaluation of the luchtime enjoyment activity and play (LEAP) intervention. Australian Journal of Teacher Education, 39(1), 1-99. http://dx.doi.org/10.14221/ajte.2014v39n1.2 Izabela, Z., Ortega-Ruiz, R., & Sibaja, S. (2016). Children's play and affective development: Affect, school adjustment and learning in preschoolers. Journal for the Study of Education and Development, 380-400. Johnson, J. E., Christie, J. F., & Yawkey, T. D. (1998). Play and Early Childhood Development (2nd ed.). Addison Wesley Longman. Karataş, Z. (2015, Ocak 1). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri.Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80. Koçyiğit, S., Kök, M., & Tuğluk, M. N. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 324-342. Marcon, R. A. (2002). Moving up the grades: Relationship between preschool model and later school success. Early Childhood and Research & Practice, 1-20. Mayesky, M. (2009). Creative Activities for Young Children (9th ed.). Delmar, Cengagae Learning. Maynard, T., & Waters, J. (2007). Learning in the outdoor environment: A missed opportunity? Early Years, 27(3), 255-265. McClintic, S., & Petty, K. (2015). Exploring early childhood teacher's beliefs and practices about preschool outdoor play: A qualitative study. Journal of Early Childhood Teacher Education, 36(1), 24-43. MEB (2013). Okul Öncesi Eğitim Programı. http://tegm.meb.gov.tr/dosya/ Olgan, R., & Öztürk, D. K. (2011). An investigation in the playgrounds of public and private preschool in Ankara. Education and Science, 36(161), 85-97. Pesce, C., Masci, I., Marchetti, R., Vazou, S., Saakslahti, A., & Tomporowski, P. D. (2016). Deliberate play and preparation jointly benefit motor and cognitive development: Mediated and moderated effects. Frontiers in Psychology, 7, 1-17. Renick, S. E. (2009). Exploring Early Childhood Teacher's Beliefs and Practices About Preschool Outdoor Play: A Case Study (master's thesis). Texas Woman's University. Rivkin, M. S. (2000). Outdoor experiences for young children. The Educational Resources Information Center. Sarama, J., & Clements, D. H. (2009). Building blocks and cognitive building blocks: Playing to know the world mathematically. American Journal of Play, 1(3), 313-337. Toksoy, A. C. (2010). Yarışma niteliği taşıyan geleneksel çocuk oyunları. Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi, 1, 205-220. Retrieved March 01, 2017, from http://www.acarindex.com/dosyalar/makale/acarindex-1423866462.pdf Ünal, M. (2009). The place and importance of playgrounds in child development. Inonu University the Faculty of Education, 10, 95-109. Weisberg, D. S., Zosh, J. M., Hirsh-Pasek, K., & Golinkoff, R. M. (2013). Talking it up: Play, language development, and the role of adult support. American Academy of Play, 6(1), 39-53. [1]
      Aida, Y. (1994). Examination of horwitz, horwitz, and cope's construct of foreign language anxiety: the case of students of japanese. The Modern Language Journal, 78(2), 155-168. Aksoy, M. (2012). Yabancı dil öğreniminde kaygı, utangaçlık, strateji ve akademik başarı arasındaki ilişki (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Aydın, B. (1999). A study of sources of foreign language classroom anxiety in speaking and writing classes (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir. Basic, L. (2011). Speaking anxiety: An obstacle to second language learning? (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). University of Gavle, Sweden. Baş, G. (2014). Correlation between foreign language anxiety with attittudes towards English course and academic success of high school students. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 127-146. Batumlu, D. Z. U. (2006). YTÜ yabancı diller yüksek okulu hazırlık öğrencilerinin yabancı dil kaygılarının İngilizce başarılarına etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Brown, H. D. (2007). Principles of language learning and teaching. White Plains, NY: Longman. Bui, T. T. Q. & Intaraprasert, C. (2013). The effects of attitude towards speaking English and exposure to oral communication in English on use of communication strategies by English majors in Vietnam. Intenational Journal of Science and Research Publications, 3(2), 1-9. Büyükyavuz, O. & Aydoslu, U. (2005). Burdur’da İngilizce öğretmenlerinin karşılaştığı sorunlar. I. Burdur Sempozyumu (16-19 Kasım). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur. Retrieved from http://sempozyum.mehmetakif.edu.tr/1burdursempozyumu/cilt9/9.19.pdf. Chen, H. J. (2007). Foreign language anxiety: a study of bilingual elementary school students (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Chaoyang University of Technology, Department of Applied Foreign Languages, Çin. Cook, V. (2008). Second language learning and language teaching. London: Arnold. Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Boston: Pearson. Çimen, S. (2011). Eğitim fakültesi öğrencilerinin İngilizceye yönelik tutum, İngilizce kaygısı ve öz yeterlik düzeylerinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Zonguldak. Demirpolat, C. B. (2015). Türkiye’nin yabancı dil öğretimiyle imtihanı sorunlar ve çözüm önerileri. SETA Yayınları: İstanbul. Dulay, H., Burt, M. & Krashen, S. (1982). Language 2. New York: Oxford University Press. Education First (2014). EF English proficinecy index country fact sheet. Retrieved from http://media.ef.com/sitecore/__/~/media/centralefcom/epi/v4/downloads/fact-sheets/ef-epi-country-fact-sheet-v4-tr-en.pdf. Fırat, A. (2009). A study on the attitudes of young learners towards learning English (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana. Gardner, R. C. (1985). Social psychology and second language learning: The role of attitudes and motivation. London: Edward Arnold Publishers. Horwitz, E. K., Horwitz, M. B. & Cope J. A. (1986). Foreign language classroom anxiety. The Modern Language Journal, 70(2), 125-132. House, J. D. & Prion, S. K. (1998). Student attitudes and academic background as predictors of achievement in college english. International Journal of Instructional Media, 25(1), 29-42. İnal, S., Evin, İ. & Saracaloğlu, A. S. (2009). The relationship between students’ attitudes towards foreign language and foreign language achievement. Language Journal, 130, 37-52. Karabey, M. (2011). Foreing language classroom anxiety of preparatory class students at Atatürk university (Yayımlanmamış Yüksek Lisasn Tezi). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum. Kayaoğlu, M. N. & Sağlamel, H. (2013). Students’ perceptions of language anxiety in speaking classes. Journal of History Culture and Art Research, 2(2), 142-160. Keskin, A. (2003). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin İngilizce’ye yönelik tutumları ile akademik başarıları arasındaki ilişkiler (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Kondal, S. (2009). İngilizce öğretmenliği bölümünde okuyan öğrencilerin yabancı dilde konuşma becerilerinin diğer dilsel becerilere göre gelişim geriliği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimle Enstitüsü, Edirne. Koru, S. & Akesson, J. (2011). Türkiye’nin İngilizce açığı. Türkiye Ekonomi Politikaları Koruma Vakfı. Retrieved from http://www.tepav.org.tr/upload/files/1329722803-6.Turkiye_nin_Ingilizce_Acigi.pdf. Larsen-Freeman, D. & Long. M. H. (1991). An introduction to second language acquisition research. New York: Longman. MacIntyre, P. D. & Gardner, R. C. (1994). The subtle effects of language anxiety on cognitive processing in the second language. Language Learning, 44/2, 283-305. Mahmoodzadeh, M. (2012). Investigating foreing language speaking anxiety within the EFL learner’s interlanguage system: The case of Iranian learners. Journal of Language Teaching and Research, 3(3), 466-476. Marzban, H. & Sadighi, F. (2013). A study of the impact of motivatiom and attitude on speaking in academic contexts: A case of Iranian EFL University students. International Journal of Language Learning and Applied Linguistics World, 3(4), 154-177. McKenzie, R. M. (2010). The social psychology of English as a global language: Attitudes, awareness and identity in the Japanese context. London: Springer. Özgür, S. T. (2003). Use of language learning strategies in relation to student characteristics at Başkent University (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Phillips, E. M. (1992). The effects of langauge anxiety on students’ oral test performance and attitudes. The Modern Language Journal, 76, 14-26. Pineda, A. S. (2011). Attitude, motivation, and English language learning in a mexican college context (Yayımlanmamış Doktora Tezi). The University of Arizona, USA. Saracoğlu, A. S. & Varol, S. R. (2007). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının yabancı dile yönelik tutumları ve akademik benlik tasarımları ile yabancı dil başarıları arasındaki ilişki. Journal of Theory and Practice in Education, 3(1), 39-59. Serin, B. N., Serin, O. & Ceylan, A. (2010). Affective characteristics of university students about English course and their attitudes and thoughts toward the course. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 1936-1939. Smith, A. N. (1971). The importance of attitude in foreign language learning. The Modern Language Journal, 55(2), 82-88. Spolsky, B. (1969). Attittudinal aspects of second language learning. Oxford University Press. Tugan, S. E. (2015). The relationship among foreign language classroom anxiety, motivation and achievement of Turkish EFL students (Yayımlanmamış Yüksel Lisans Tezi). Fatih Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. West, R., Güven, A., Parry, J. & Ergenekon, T. (2015). Türkiye’de yükseköğretim kurumlarındaki İngilizce eğitimi. TEPAV ve British Council: Ankara. Woodrow, L. (2006). Anxiety and speaking English as a second language. RELC Journal, 37(3), 308-328. Xianping, Z. (2003). Language anxiety and its effect on oral performance in classroom. Retrieved from http://www.elt-china.org/pastversion/lw/pdf/ZhangXianping.pdf. [1]
      Akad, Ö. L. (Yönetmen), (1949). Vurun Kahpeye, [Sinema Filmi]. Türkiye: Erman Film. Akıncı Yüksel, N. A. (2015). Kültürel bir ürün olarak Türkiye’de sinema filmlerinde okul, öğretmen ve öğrenci temsiller. Global Media Journal TR Edition, 6(11), 1-17. Altan, M. Z. (2016). Öğretmenliğe dair, filmler ve öğretmenler. Ankara: Pegem Akademi. Arroio, A. (2010). Context based learning: a role for cinema in science education. Science Education International. 21(3). 131-143. Bakan, İ., & Büyükbeşe, T. (2010). Liderlik ‘türleri’ ve ‘güç kaynakları’ na ilişkin mevcut-gelecek durum karşılaştırması: eğitim kurumu yöneticilerinin algılarına dayalı bir alan araştırması. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(19), 73-84. Barratier, C. (Yönetmen), (2004). Koro (Les Choristes), [Sinema filmi]. Fransa: Vega Film. Blank, W., Weitzel, J. R., & Green, S. G. (1990). A test of the situational leadership theory. Personnel Psychology, 43(3), 579-597. Cardon, P. W. (2010). Using films to learn about the natüre of cross-cultural stereotypes in intercultural business communication courses. Business Communication Quarterly, 73(2), 150-165. Clavel, J. (1967). To Sir, With Love (Sevgili Öğretmenim) [Sinema Filmi]. İngiltere: Columbia Pictures. Eğilmez, E. (Yönetmen), (1975). Hababam Sınıfı [Sinema Filmi]. Türkiye: Arzu Film. English, F. W., & Steffy, B. E. (1997). Using film to leadership in educational administration. Educational Administration Quarterly, 33(1), 107-115. Eskiköy, O. & Özgür, D. (Yönetmen), (2008). İki dil bir bavul [Sinema Filmi]. Türkiye/Hollanda: Tiglon. Hersey, P. ve Blanchard, K. (1969). Life cycle theory of leadership. Training and Development Journal, 2, 6-34. Hersey, P. ve Blanchard, K. (1982). Management of organizational behavior (4th ed.). Engle-wood Cliffs, NJ: Prentice-Hall. Hersey, P. ve Blanchard, K. (1996). Great ideas revisited. Training and Development, 50(1), 42-49. Hersey, P., Blanchard, K. ve Johnson D. (2001). Management of organizational behavior: leading human resources (8th ed.), Upper saddle river, NJ: Prentice Hall. Huczynski, A., ve Buchanan, D. (2004). Theory from fiction: A narrative process perspective on the pedagogic use of feature films. Journal of Management Education, 28, 702-726. Kavan, H., & Burne, J. (2009). Using film to teach communication concepts at university. The International Journal of Learning, 16(10), 429-440. Lippmann, W. (1922). Public opinion. New York: Macmillan. Menendez, R. (Yönetmen/Senaryo Yazarı), (1988). Kalk ve Diren (Stand and Deliver), [Sinema Filmi]. U.S.: Warner. Mujtaba, B. G. (2009). Situational leadership and diversity management coaching skills. Journal of Diversity Management, 4(1), 1-12. Northouse, P. G. (2004). Leadership: theory and practice (3rd ed.).Thousand Oaks: Sage. Paksoy, M. (1993). Liderlikte Hersey-Blanchard modeli. Yönetim Dergisi, 4(16), 19-22. Penn, A. (1962). The Miracle Worker (Karanlığın İçinden) [Sinema Filmi]. ABD: Playfilm Productions. Rajendran, D., & Andrew, M. (2014). Using Film to elucidate leadership effectiveness models: reflection on authentic learning experiences. Journal of University Teaching and Learning Practice, 11(1), 1-16. Sarıbudak, D. (2014). Okul yöneticilerinin ve öğretmenlerin eğitim içerikli filmlerin eğitim ortamlarına etkisine ilişkin görüşleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi-Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul. Seden, O. F. (Yönetmen), (1966). Çalıkuşu [Sinema Filmi]. Türkiye: Kemal Film. Silman, F. (2017). Eğitim konulu filmler. Ankara: Pegem. Stone, G. A., & Patterson, K. (2005). The history of leadership focus. Proceeding paper. Servant Leadership Research Roundtable, School of Global Leadership, Entrepreneurship, Regent University, Virginia Beach, Virginia. Tofur, S. (2017a). ‘Hababam Sınıfı’ filmi ilk serisinin Katz’ın yönetsel üç beceri yaklaşımına göre incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 56, 53-66. doi:10.9761/JASSS7048. Tofur, S. (2017b). Case of a classroom management model in cinematographic narration: the movie Stand and Deliver. International Online Journal of Educational Sciences. Advance online publication. doi:10.15345/iojes.2018.02.010 Weir, P (Yönetmen.), (1989). Ölü Ozanlar Derneği (Dead Poets Society), [Sinema filmi]. ABD: Touchstones Pictures. Wolfrom, K. J. (2010). Reel principals: a discriptive content analysis of the images of school principals depicted in movies from 1997-2009. (Doctoral dissertation). Indiana University of Pennsylvania. Yıldırım, A. (2010). Etik liderlik ve örgütsel adalet ilişkisi üzerine bir uygulama. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi, Karaman. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6.Baskı). Ankara: Seçkin. Yurdigül, A. (2014). Eğitim olgusunun sinematografik anlatıdaki yeri üzerine bir yaklaşım denemesi (‘Bal’ filmi örneği). Ekev Akademi Dergisi, 18(60), 487- 502. [1]
      Akbaş, O. (2006). Yeni ilköğretim programlarının değer eğitimi boyutunun incelenmesi. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi Bildiri Kitabı, 288-303. Aladağ, S., & Kuzgun, M.P. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının ‘değer’ kavramına ilişkin metaforik algıları. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 163-194 Aydın, M. Z., & Akyol Gürler, Ş. (2014). Okulda değerler eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Balcı, F. A., & Yelken, T. Y. (2015). İlköğretim sosyal bilgiler programında yer alan değerler ve değer eğitimi uygulamaları konusunda öğretmen görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 195-213. Botha, E. (2009). Why metaphor matters in education. South African Journal of Education, 29(4), 431-444. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. Çelikkaya, T., & Seyhan, O. (2017). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin ve öğretmen adaylarının evrensel değerlere ilişkin metafor algıları. E-International Journal of Educational Research, 8(3), 65-87. Çelikten, M. (2006). Kültür ve öğretmen metaforları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 269-183. De Guerrero, M. C., & Villamil, O. S. (2002). Metaphorical conceptualizations of ESL teaching and learning. Language teaching research, 6(2), 95-120. Durkheim, E., & Foucannet, P. (1950). Terbiye ve eğitim (Çev: M. Seydol). İstanbul: Sinan Matbaası ve Neşriyat Evi. Elban, M. (2015). Tarih eğitimi ve vatanseverlik üzerine bazı düşünceler. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 4(3), 1302-1319. Ersoy, A. (2010). İlköğretimde değer kazanımlarının incelenmesinde karikatür kullanımı: Dayanışma değeri örneği. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 79-103. Güngör, E. (1993). Değerler psikolojisi. Amsterdam: Hollanda: Türk Akademisyenler Birliği Yayınları. Halstead, J. M., & Taylor, J. M. (2000). Learning and teaching about values: A review of recent research. Cambridge Journal of Education, 30(2), 169-202. Kılcan, B., & Akbaba, B. (2018). Sosyal bilgiler öğretim programında yer alan dayanışma değerine ilişkin öğrenci algılarının incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 185-210. Kızılçelik, S., & Erjem, Y. (1996). Açıklamalı sosyoloji sözlüğü. İzmir: Saray Kitabevi. Kurnaz, A., Çiftçi, Ü., & Karapazar, H. (2013). Üstün zekâlı ve yetenekli öğrencilerin değer algılarının betimsel bir analizi. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(26), 185-225. Kurtdede-Fidan, N. (2013). Sosyal bilgiler dersinde değerler eğitimi: Nitel bir araştırma. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(3), 361-388. Méndez, T., & García, A. (2012). Exploring elementary students' power and solidarity relations in an EFL classroom. Profile Issues in Teachers Professional Development, 14(1), 173-185. Merriam, S.B. (2009). Qualitative reseacrh: A guide to design and implementation. San Francisco: Jossey-Bass. Merriam-Webster. Definition of solidarity. Merriam-Webster: https://www.merriam-webster.com/dictionary/solidarity adresinden 20 Nisan 2018 tarihinde ulaşılmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). Öğretim Programları. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı: http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=354 adresinden 18 Nisan 2018 tarihinde ulaşılmıştır. Nieto, S. (2006). Solidarity, courage and heart: What teacher educators can learn from a new generation of teachers. Intercultural education, 17(5), 457-473. Nordkvelle, Y. (1991). Development education in Norway - context and content for the teaching of solidarity. International Journal of Educational Development, 11(2), 161-171. Ocak, G., & Gündüz, M. (2006). Eğitim fakültesini yeni kazanan öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine giriş dersini almadan önce ve aldıktan sonra öğretmenlik mesleği hakkındaki metaforlarının karşılaştırılması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 293-310. Özkal, N. (2000). İşbirlikli öğrenmenin sosyal bilgilere ilişkin benlik kavramı, tutumlar ve akademik başarı üzerindeki etkileri (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Patton, M. Q. (1997). How to use qualitative methods in evaluation. Newbury park, CA: Sage. Piaget, J. (2000). Çocukta zihinsel gelişim (Çev. Hüsen Portakal). İstanbul: Cem Yayınevi. Saban, A. (2008). Okula ilişkin metaforlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 55, 459-496. Safran, M., & Şimşek A. (2009). Farklı sosyo-ekonomik çevrelerin ilköğretim okullarında okuyan öğrencilerin tarih, tarih öğretimi ve tarihsel zamana ilişkin görüşleri, IV. Sosyal Bilimler Eğitimi Kongresi, (7-9 Ekim), Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi, İstanbul. Sarı, E. (2005). Öğretmen adaylarının değer tercihieri: Giresun eğitim fakültesi örneği. Journal of Values Education, 3(10), 75-90. Şimşek, A. (2010). Sınıf ve Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Tarih Öğretimine İlişkin Tutumları. International Online Journal of Educational Sciences, 2(1), 181-203. Şimşek, N. (2012). Değişen toplumda değerler ve eğitimi: bireysellik ve dayanışma. University of Gaziantep Journal of Social Sciences, 11(4), 1358-1386. Tay, B., & Yıldırım, K. (2009). Sosyal bilgiler dersinde kazandırılması amaçlanan değerlere ilişkin veli görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(3), 1499-1542. Tozlu, N. (1992). Eğitim problemlerimiz üzerine düşünceler. Van: Yüzüncü Yıl Üniversitesi Yayınları. Turgut, M.F. (1990). Eğitimde ölçme ve değerlendirme metotları. (7. Baskı). Ankara: Saydam Matbaası. Türk Dil Kurumu (TDK). Güncel Türkçe Sözlük. Türk Dil Kurumu: http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5ac61c0507d289.08574178 adresinden 5 Nisan 2018 tarihinde ulaşılmıştır. Ulu Kalın, Ö., & Koçoğlu, E. (2017). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının bağımsızlık değerine karşı metaforik algıları. Journal of Kirsehir Education Faculty, 18(2), 419-434. Yapıcı, A., & Zengin, Z. S. (2003). İlâhiyat fakültesi öğrencilerinin değer tercih sıralamaları üzerine psikolojik bir araştırma: Çukurova Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi örneği. Değerler Eğitimi Dergisi, 1(4), 173-206. Yeşil, R., & Aydın, D. (2007). Demokratik değerlerin eğitiminde yöntem ve zamanlama. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(2), 65-84. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. [1]
      Akgül, A., & Çevik, O. (2003). İstatistiksel analiz teknikleri SPSS’te işletme yönetimi uygulamaları. Ankara: Emek Ofset. Akyüz, Y. (2013). Üniversite öğrencilerinin KOSGEB desteklerine bakış açıları ve girişimcilik eğilimleri üzerine bir araştırma: Uşak Üniversitesi örneği. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(3), 80-98. Athayde, R. (2009). Measuring enterprise potential in young people. Entrepreneurship Theory and Practice, 33(2), 481-500. Avşar, M. (2007). Yükseköğretimde öğrencilerin girişimcilik eğilimlerinin araştırılması, Çukurova Üniversitesinde bir uygulama (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana. Aydın, E., & Öner, G. (2016). Sosyal bilgiler ve sınıf öğretmeni adaylarının girişimcilik düzeylerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 497-515. Balaban, Ö., & Özdemir, Y. (2008). Girişimcilik eğitiminin girişimcilik eğilimi üzerindeki etkisi: Sakarya Üniversitesi İİBF örneği. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 3(2), 133–147. Barba-Sánchez, V., & Atienza-Sahuquillo, C. (2016). The development of entrepreneurship at school: The Spanish experience. Education + Training, 58(7/8), 783-796. Bartulović, P., & Novosel, D. (2014). Entrepreneurial competencies in elementary schools. Obrazovanje Za Poduzetništvo: Znanstveno Stručni Časopis O Obrazovanju Za Poduzetništvo, 4(1), 83-87. Bilge, H., & Bal, V. (2012). Girişimcilik eğilimi: Celal Bayar Üniversitesi öğrencileri üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 131-148. Bozkurt, Ö., & Erdurur, K. (2013). Girişimci kişilik özelliklerinin girişimcilik eğilimindeki etkisi: Potansiyel girişimciler üzerinde bir araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(2), 57-78. Börü, D. (2006). Girişimcilik eğilimi: Marmara Üniversitesi İşletme Bölümü öğrencileri üzerine bir araştırma. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul: Golden Print Ofset Basım ve Yayın Hizmetleri. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (Geliştirilmiş 7.Baskı). Ankara: Pegem Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö., & Köklü, N. (2013). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Yayıncılık. Büyükyılmaz, O., Karakaya, A., & Yıldıran, C. (2015). Girişimcilik eğitimi alan bireylerin demografik özellikleri açısından girişimcilik eğilimleri arasındaki farklar. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 10(2), 105-125. Cansız, E. (2007). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik özelliklerinin belirlenmesi: Süleyman Demirel Üniversitesi öğrencileri üzerine bir çalışma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta. Christianti, M., Cholimah, N., & Suprayitno, B. (2015). Development of entrepreneurship learning model for early childhood. Asia Pacific Journal of Multidisciplinary Research, 3(3), 65-70. Comrey, L.A., & Lee, H.B. (1992). A first course in factor analysis (2nd Edition). Hillside, NJ: Lawrence Erlbaum Associates. Damar, A. (2015). Girişimci kişilik özelliklerinin öğrencilerin girişimcilik eğilimlerine etkisi: Sannio Üniversitesi ve Selçuk Üniversitesi'nde karşılaştırmalı bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Deveci, İ., & Çepni, S. (2015). Öğretmen adaylarına yönelik girişimcilik ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Human Sciences, 12(2), 92-112. Doğaner, M., & Altunoğlu, A. E. (2010). Adnan Menderes Üniversitesi Nazilli İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü öğrencilerinin girişimcilik eğilimleri. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 103-110. Erkuş, A. (2012). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme. Ankara: Pegem Yayınları. Gömleksiz, M. N., & Kan, A. Ü. (2009). Sosyal bilgiler dersi öğretim programının eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme ve girişimcilik becerilerini kazandırmadaki etkililiğinin belirlenmesi (Diyarbakır ili örneği). Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 1, 39-49. Green, K. M. (2014). Creative-thinking exercises for entrepreneurship class. Journal of Business Cases and Applications, 12, 1-10. Gülbahar, Y., & Büyüköztürk, Ş. (2008). Değerlendirme tercihleri ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 148-161. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2014). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Güreşçi, E. (2014). Girişimcilik eğilimi üzerine bir araştırma: İspir Hamza Polat MYO örneği. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 9(1), 23-38. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tahtam, R. L., & Black, W. C. (1998). Multi variate data analysis (International Fifth Edition). USA: Prentice-Hall International Inc. İşcan, Ö. F., & Kaygın, E. (2011). Potansiyel girişimciler olarak üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 275-286. Kalaycı, Ş. (2008). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar-ilkeler-teknikler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Kılıç, R., Keklik, B., & Çalış, N. (2012). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimleri üzerine bir araştırma: Bandırma İİBF işletme bölümü örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 423-435. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (Third Edition). New York: The Guilford Press, NY 10012. Koh, H. C. (1996). Testing hypotheses of entrepreneurial characteristics a study of hong kong mba students. Journal of Managerial Psychology, 11(3), 12-25. Korkmaz, O. (2012). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerini belirlemeye yö-nelik bir araştırma: Bülent Ecevit Üniversitesi örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (2), 209-226. Kuvan, H. (2007). Türk girişimcilerinin yaşam ve çalışma değerleri: Malatya’lı girişimciler üzerine bir araştırma. (Yayımlanmamış doktora tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta. MEB. (2009). Ortaöğretim Girişimcilik Dersi öğretim programı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi. MEB. (2018a). Fen Bilimleri Dersi öğretim program. (İlkokul ve Ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). http://müfredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx adresinden alınmıştır. MEB. (2018b). Hayat Bilgisi Dersi öğretim programı (İlkokul 1, 2 ve 3. Sınıflar). http://müfredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx adresinden alınmıştır. MEB. (2018c). Sosyal Bilgiler Dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 4, 5, 6 ve 7. Sınıflar). http://müfredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx adresinden alınmıştır. MEB. (2018ç). Türkçe Dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). http://müfredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx adresinden alınmıştır. MEB. (2018d). Matematik Dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). http://müfredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx adresinden alınmıştır. Moberg, K. (2014). Two approaches to entrepreneurship education: The different effects of education for and through entrepreneurship at the lower secondary level. The International Journal of Management Education, 12(3), 512-528. Moberg, K., Vestergaard, L., Fayolle, A., Redford, D., Cooney, T., Singer, S., Sailer, K., & Filip, D. (2014). How to assess and evaluate the influence of entrepreneurship education: A report of the ASTEE project with a user guide to the tools. The Danish Foundation for Entrepreneurship–Young Enterprise. Özdemir, L. (2015). Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerinin sosyo-demografik özellikler açısından değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1), 41-65. Patır, S., & Karahan, M. (2010). Girişimcilik eğitimi ve üniversite öğrencilerinin girişimcilik profillerinin belirlenmesine yönelik bir alan araştırması. Business and Economics Research Journal, 1(2), 27-44. Sarıtaş, A., & Duran, G. (2017). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerinin tespitine ilişkin bir araştırma. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 147-165. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS veri analizi. Ankara: Nobel Yayınları. Tekindal, S. (2009). Duyuşsal özelliklerin ölçülmesi için araç oluşturma. Ankara: Pegem Yayıncılık. Tezbaşaran A. A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu (2. Baskı). Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları. Tezci, E. (2016). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (1. Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık. Tsakiridou, H., & Stergiou, K. (2014). Entrepreneurial Competences and Entrepreneurial Intentions of Students in Primary Education. International Journal of Humanities Social Sciences and Education (IJHSSE), 1(9), 106-117. Türkmen, M., & İşbilir, U. (2014). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerinin sosyo-demografik özellikler açısından incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(2), 18-28. Uluyol, O. (2013). Öğrencilerin girişimcilik eğilimlerinin belirlenmesi: Gölbaşı Meslek Yüksekokulu örneği. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(15), 349-372. Uygun, M., Mete, S., & Güner, E. (2012). Genç girişimci adayların girişimcilik eğilimi ve girişimcilik özellikleri arasındaki ilişkiler. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 145-156. Vaidya, S. (2007). Promoting entrepreneurial attitudes and skills through elementary education to meet the future professional needs: An Action Research Project. http://hdl.handle.net/123456789/616. It was reached from this address. Yurtseven, R., & Ergün, M. (2018). İlkokul öğrencilerinin girişimcilik becerilerinin geliştirilmesine yönelik öğretmen görüşleri. International Journal of Social Science Research, 7(1), 118-140. [1]
      Akgün, F. (2013). Öğretmen adaylarının web pedagojik içerik bilgileri ve öğretmen öz-yeterlik algıları ile ilişkisi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1). Akyüz, H. İ., Pektaş, M., Kurnaz, M. A. ve Memiş, E. K. (2014). Akıllı Tahta Kullanımlı Mikro Öğretim Uygulamalarının Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Tbap’larına ve Akıllı Tahta Kullanıma Yönelik Algılarına Etkisi. Cumhuriyet International Journal of Education, 3(1). Al-Qirim, N. (2011). Determinants of interactive white board success in teaching in higher education institutions. Computers & Education, 56(3), 827-838. doi: 10.1016/j.compedu.2010.10.024 Ali, H. ve Al-kaabi, R. (2012). Using An Interactive Whiteboard (IWB) to Increase Students' Engagement in English and Science Classes: The Case of Creativity Private School in Kingdom of Bahrain. Badilla Quintana, M. G. (2012). Teacher uses and perceptions of interactive whiteboard incorporation in Spanish Classrooms. Ubiquitous Learning, 4(2), 69-79. Bakadam, E. ve Asiri, M. J. S. (2012). Teachers' Perceptions Regarding the Benefits of Using the Interactive Whiteboard (IWB): The Case of a Saudi Intermediate School. 12th International Educational Technology Conference - Ietc 2012, 64, 179-185. doi: 10.1016/j.sbspro.2012.11.021 Beauchamp, G. ve Kennewell, S. (2012). Transition in pedagogical orchestration using the interactive whiteboard. Education and Information Technologies, 18(2), 179-191. doi: 10.1007/s10639-012-9230-z Bidaki, M. Z. ve Mobasheri, N. (2013). Teachers' Views of the Effects of the Interactive White Board (IWB) on Teaching. In H. Uzunboylu ve F. Ozdamli (Eds.), 2nd World Conference on Educational Technology Research (Vol. 83, pp. 140-144). Bruffaerts-Thomas, J. ve Bruffaerts, J. C. (2013). Haiti's digital education experiment: Interactive whiteboards in the classroom. Field Actions Science Report, 9(SPEC. ISSUE). Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Atıf İndeksi, 1-360. Campbell, C. ve Martin, D. (2010). Interactive whiteboards and the first year experience: Integrating IWBs into pre-service teacher education. Australian Journal of Teacher Education, 35(6), 68-75. Canbolat, N. (2011). Matematik öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgileri ile düşünme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Coyle, Y., Yanez, L. ve Verdu, M. (2010). The impact of the interactive whiteboard on the teacher and children's language use in an ESL immersion classroom. System, 38(4), 614-625. doi: 10.1016/j.system.2010.10.002 Çelik, H. C. ve Kahyaoğlu, M. (2007). İlköğretim öğretmen adaylarının teknolojiye yönelik tutumlarının kümeleme analizi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(4), 571-586. Divaharan, S. ve Koh, J. H. L. (2010). Learning as students to become better teachers: Pre-service teachers' IWB learning experience. Australasian Journal of Educational Technology, 26(4), 553-570. Emeagwali, O. L. ve Naghdipour, B. (2013). Exploring the Usage and User-Perception of Interactive White Boards in Higher Education in North Cyprus. 2nd World Conference on Educational Technology Research, 83, 272-276. doi: 10.1016/j.sbspro.2013.06.053 Gadbois, S. A. ve Haverstock, N. (2012). Middle Years Science Teachers Voice Their First Experiences With Interactive Whiteboard Technology. Canadian Journal of Science, Mathematics and Technology Education, 12(1), 121-135. doi: 10.1080/14926156.2012.649053 Glesne, C. (2013). Nitel araştırmaya giriş: Anı Yayıncılık. Gregory, S. (2010). Enhancing student learning with interactive whiteboards: Perspective of teachers and students. Australian Educational Computing, 25(2), 31-34. Hammond, M., Reynolds, L. ve Ingram, J. (2011). How and why do student teachers use ICT? Journal of Computer Assisted Learning, 27(3), 191-203. doi: 10.1111/j.1365-2729.2010.00389.x Ipek, I. ve Sözcü, O. F. (2016). Preferences and Attitudes for Using Interactive Whiteboards in Different Courses and Learning. European Journal of Contemporary Education, 15(1), 173-184. doi: 10.13187/ejced.2016.15.173 Jang, S. J. (2010). Integrating the interactive whiteboard and peer coaching to develop the TPACK of secondary science teachers. Computers & Education, 55(4), 1744-1751. doi: 10.1016/j.compedu.2010.07.020 Jang, S. J. ve Tsai, M. F. (2012a). Exploring the TPACK of Taiwanese elementary mathematics and science teachers with respect to use of interactive whiteboards. Computers & Education, 59(2), 327-338. doi: 10.1016/j.compedu.2012.02.003 Jang, S. J. ve Tsai, M. F. (2012b). Reasons for using or not using interactive whiteboards: Perspectives of Taiwanese elementary mathematics and science teachers. Australasian Journal of Educational Technology, 28(8), 1451-1465. Lai, H. J. (2014). Adult learners' perceptions of the use of interactive whiteboards in university classrooms. New Educational Review, 36(2), 55-65. Lopez, O. ve Krockover, C. (2014). Contextual factors relevant to elementary teachers using interactive whiteboards in mathematics classroom discourse. Journal of Interactive Learning Research, 25(3), 405-426. MEB. (2017). Eğitimde FATİH Projesi Hakkında. Retrieved 11 July, 2017, from http://fatihprojesi.meb.gov.tr/proje-hakkinda/ Mishra, P. ve Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers college record, 108(6), 1017-1054. doi: DOI 10.1111/j.1467-9620.2006.00684.x Öztürk, E. ve Horzum, M. B. (2011). Teknolojİk pedagojik içerik bilgisi ölçeği'nİn Türkçeye uyarlamasi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3). Pamuk, S., Ülken, A. ve Dilek, N. Ş. (2012). Öğretmen Adaylarının Öğretimde Teknoloji Kullanım Yeterliliklerinin Teknolojik Pedagojik İçerik Bilgisi Kuramsal Perspektifinden İncelenmesi/The Investigation Of Preservice Teachers' Technology Integration Competencies From Technological Pedagogical Cont. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17). Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. Çeviri Editörleri: Mesut Bütün ve Selçuk Beşir Demir), Ankara: Pegem Akademi. Schmidt, D. A., Baran, E., Thompson, A. D., Mishra, P., Koehler, M. J. ve Shin, T. S. (2009). Technological pedagogical content knowledge (TPACK) the development and validation of an assessment instrument for preservice teachers. Journal of Research on Technology in Education, 42(2), 123-149. Shulman, L. S. (1986). Those who understand: Knowledge growth in teaching. Educational researcher, 15(2), 4-14. Sönmez, V. ve Alacapınar, F. G. (2011). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri: Anı Yayıncılık. Šumak, B., Pušnik, M., Heričko, M. ve Šorgo, A. (2017). Differences between prospective, existing, and former users of interactive whiteboards on external factors affecting their adoption, usage and abandonment. Computers in Human Behavior, 72, 733-756. doi: 10.1016/j.chb.2016.09.006 Sumak, B. ve Sorgo, A. (2016). The acceptance and use of interactive whiteboards among teachers: Differences in UTAUT determinants between pre- and post-adopters. Computers in Human Behavior, 64, 602-620. doi: 10.1016/j.chb.2016.07.037 Tataroglu, B. ve Erduran, A. (2010). Examining students' attitudes and views towards usage an interactive whiteboard in mathematics lessons. Innovation and Creativity in Education, 2(2), 2533-2538. doi: 10.1016/j.sbspro.2010.03.368 Turel, Y. K. (2011). An interactive whiteboard student survey: Development, validity and reliability. Computers & Education, 57(4), 2441-2450. doi: 10.1016/j.compedu.2011.07.005 Winzenried, A., Dalgarno, B. ve Tinkler, J. (2010). The interactive whiteboard: A transitional technology supporting diverse teaching practices. Australasian Journal of Educational Technology, 26(4), 534-552. Wong, K. T., Teo, T. ve Goh, P. S. C. (2014). Development of the Interactive Whiteboard Acceptance Scale (IWBAS): An Initial Study. Educational Technology & Society, 17(4), 268-277. Wong, K. T., Teo, T. ve Goh, P. S. C. (2015). Understanding the intention to use interactive whiteboards: model development and testing. Interactive Learning Environments, 23(6), 731-747. doi: 10.1080/10494820.2013.806932 Yildirim, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Yüksel, İ. ve Adıgüzel, A. (2012). Öğretmenlerin öğretim teknolojileri entegrasyon becerilerinin değerlendirilmesi: Yeni pedagojik yaklaşımlar için nitel bir gereksinim analizi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 6(1). [1]
      Akkoç, H., & Yeşildere-İmre, S. (2015). Teknolojik pedagojik alan bilgisi temelli olasılık ve istatistik öğretimi (1. ed.): Ankara: Pegem Akademi. Alpar, R. (2014). Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinde uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik. (Üçüncü Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık. Angeli, C., & Valanides, N. (2009). Epistemological and methodological issues for conceptualization, development, and assessment of ICT-PCK: Advances in technological pedagogical content knowledge (TPCK). Computers & Education, 52(1), 154-168. Archambault, L. M., & Barnett, J. H. (2010). Revisiting technological pedagogical content knowledge: Exploring the TPACK framework. Computers & Education, 55, 1656-1662. Baser, D., Kopcha, T. J., & Ozden, M. Y. (2016). Developing a technological pedagogical content knowledge (TPACK) assessment for preservice teachers learning to teach English as a foreign language. Computer Assisted Language Learning, 29(4), 749-764. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analiz el kitabı. Ankara: Pegem A. Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. (4.Baskı) Ankara: Pegem A Yayıncılık. Canbazoğlu-Bilici, S., Yamak, H., Kavak, N., & Guzey, S. S. (2013). Technological pedagogical content knowledge self-efficacy scale (TPACK-SeS) for pre-service science teachers: Construction, validation, and reliability. Eurasian Journal of Educational Research, 52, 37-60. Chai, C.-S., Koh, J. H.-L., & Tsai, C.-C. (2013). A review of technological pedagogical content knowledge. Educational Technology and Society, 16(2), 31-51. Chai, C.-S., Koh, J. H.-L., Tsai, C.-C., & Tan, L. L. W. (2011). Modeling primary school pre-service teachers’ technological pedagogical content knowledge (TPACK) for meaningful learning with information and communication technology (ICT). Computers & Education, 57, 1184-1193. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. (İkinci Baskı). Ankara: Pegem A. Yayıncılık. Cox, S., & Graham, C. R. (2009). Diagramming TPACK in practice: Using an elaborated model of the TPACK framework to analyze and depict teacher knowledge. TechTrends, 53(5), 60-69. Dikkartın-Övez, F. T., & Akyüz, G. (2013). Modelling technological pedagogical content knowledge constructs of preservice elementary mathematics teachers. Education and Science, 38, 321-334. Doering, A., Koseoglu, S., Scharber, C., Henrickson, J., & Lanegran, D. (2014). Technology integration in K–12 geography education using TPACK as a conceptual model. Journal of Geography, 113(6), 223-237. Ely, D. P. (1992). Trends in educational technology: New York: Syracuse. ERIC Document Number: 346850. Erbaş, K., A. (2005). Çoklu gösterimlerle problem çözme ve teknolojinin rolü. TOJET, 4(4), 88-92. Erkuş, A. (2003). Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları. No:24. FATİH. (no date). Eğitimde FATİH projesi hakkında. Retrieved March 5, 2017, from http://fatihprojesi.meb.gov.tr/proje-hakkinda/ Field, A. (2009). Disccovering statistics using SPSS. London: Sage. Graham, C. R., Borup, J., & Smith, N. B. (2012). Using TPACK as a framework to understand teacher candidates’ technology integration decisions. Journal of Computer Assisted Learning, 28, 530-546. Gudmundsdottir, S., & Shulman, L. S. (1987). Pedagogical content knowledge in social studies. Scandinavian Journal of Educational Research, 31(2), 59-70. doi: 10.1080/0031383870310201 Howey, K. R., & Grossman, P. L. (1989). A study in contrast: Sources of pedagogical content knowledge for secondary English. Journal of Teacher Education, 40(5), 24-31. Koehler, M., Shin, T. S., & Mishra, P. (2012). How do we measure TPACK? Let me count the ways. In R. N. Ronau, C. R. Rakes & M. L. Niess (Eds.), Educational technology, teacher knowledge, and classroom impact (pp. 16-31). Hershey, PA: Information Science Reference. Koh, J. H.-L., Chai, C.-S., & Tsai, C.-C. (2010). Examining technological pedagogical content knowledge of Singapore pre-service teachers with a large-scale survey. Journal of Computer Assisted Learning, 26(6), 563-573. Koh, J. H. L., Chai, C. S., & Tsai, C. C. (2014). Demographic factors, TPACK constructs, and teachers’ perceptions of constructivist-oriented TPACK. Educational Technology & Society, 17(1), 185–196. Lawless, K. A., & Pellegrino, J. W. (2007). Professional development in integrating technology in teaching and learning: Knowns, unknowns and ways to pursue better questions and answers. Review of Educational Research, 77(4), 575-614. Liu, Q., Zhang, S., & Wang, Q. (2015). Surveying Chinese in-service K12 teachers’ technology, pedagogy, and content knowledge. Journal of Educational Computing Research, 53(1), 55-74. Macaro, E., Handley, Z., & Walter, C. (2012). A systematic review of CALL in English as a second language: Focus on primary and secondary education. Language Teaching, 45(1), 1-43. Marks, R. (1990). Pedagogical content knowledge: From a mathematical case to a modified conception. Journal of Teacher Education, 41(3), 3-11. McEwan, H., & Bull, B. (1991). The pedagogic nature of subject matter knowledge. American Educational Research Journal, 28(2), 316-334. MEB. (2009a). İlköğretim matematik dersi (1-5. sınıflar) öğretim programı, Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü. MEB. (2009b). İlköğretim matematik dersi (6-8. sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu, Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi. MEB. (2011). Ortaöğretim matematik (9-12. sınıflar) dersi öğretim programı, Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi. MEB. (2015). İlkokul matematik dersi 1-4. sınıflar öğretim programı. Ankara: MEB –Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı Yayıncılık. Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054. Özgelen, S. (2013). Fen ve matematik eğitiminde teknolojik pedagojik alan bilgisi temelli öğretim tasarımları. In T. Yanpar-Yelken, H. Sancar-Tokmak, S. Özgelen & L. İncikabı (Eds.), Fen ve teknoloji öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgilerinin bloglar yardımıyla tasarlanan bilimin doğası dersinde geliştirilmesi (1. Baskı): Ankara: Anı Yayıncılık. Öztürk , E., & Horzum, M. B. (2011). Adaptation of technological pedagogical content knowledge scale to Turkish. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (3), 255-278. Powers, R., & Blubaugh, W. (2005). Technology in mathematics education: Preparing teachers for the future. Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 5(3/4), 254-270. Sang, G., Tondeur, J., Chai, C.-S., & Y., D. (2016). Validation and profile of Chinese pre-service teachers’ technological pedagogical content knowledge scale. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 44(1), 49-65. Sarı, M.H., & Özerbaş, M.A. (2013). Sınıf öğretmenlerinin ilkokul matematik öğretiminde teknoloji kullanımına ilişkin algılarının belirlenmesi. 12. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu [Tam Metin Basım], 23-25 Mayıs 2013 Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın. Sarı, M.H., & Akbaba-Altun, S. (2015). Sınıf öğretmenlerinin matematik öğretiminde teknoloji kullanımı üzerine nitel bir araştırma. International Journal of Eurasia Social Sciences, 6(19), 24-49. Schmidt, D. A., Baran, E., Thompson, A. D., Mishra, P., Koehler, M. J., & Shin, T. S. (2009). Technological pedagogical content knowledge (TPACK): The development and validation of an assesment instrument for pre-service teachers. Journal of Research Technology in Education, 42(2), 123-149. Segall, A. (2004). Revisiting pedagogical content knowledge: The pedagogy of content/the content of pedagogy. Teaching and Teacher Education, 20(5), 489-504. Shinas, V. H., Yilmaz-Ozden, S., Mouza, M., Karchmer-Klein, M., & Glutting, J. J. (2013). Examining domains of technological pedagogical content knowledge using factor analysis. Journal of Research on Technology in Education, 45(4), 339-360. Shulman, L. S. (1987). Knowledge and teaching: Foundations of the new reform. Harvard Educational Review, 57(1), 1-21. Simon, R. I. (1992). Teaching against the grain: Texts for a pedagogy of possibility. New York: Bergin & Garve. Smith, D. C., & Neale, D. C. (1989). The construction of subject matter knowledge in primary science teaching. Teaching & Teacher Education, 5(1), 1-20. Su, X., Huang, X., Zhou, C., & Chang, M. (in press). A technological pedagogical content knowledge (TPACK) scale for geography teachers in senior high school. Science and Education, Early release, 1-17. doi: 10.15390/EB.2017.6849 Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlilik. (Birinci Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık. Şimşek, Ö.F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş, temel ilkeler ve LİSREL uygulamaları. Ankara: Ekinoks Yayınları. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi. (Üçüncü Baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık. Tezci, E., & Perkmen, S. (2013). Oluşturmacı perspektiften teknolojinin öğrenme-öğretme sürecine entegrasyonu. In K. Çağıltay & Y. Göktaş (Eds.), Öğretim teknolojilerinin temelleri: Teoriler, araştırmalar, eğilimler (1. Baskı): Ankara: Pegem Akademi. Turkish Board of Educcation. (no date). Öğretim programları Retrieved April 1, 2017, from http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx Voogt, J., Fisser, P., Roblin, N. P., Tondeur, J., & van Braak, J. (2012). Technological pedagogical content knowledge- a review of literature. Journal of Computer Assisted Learning, 29, 109-121. Zelkowski, J., Gleason, J., Cox, D. C., & Bismarck, S. (2013). Developing and validating a reliable TPACK instrument for secondary mathematics preservice teachers. Journal of Research on Technology in Education, 46(2), 173-206. [1]
      Akman, B., Uyanık-Balat, G. ve Güler, T. (2011). Okul öncesi dönemde fen eğitimi. Pegem Akademi, 2.Baskı, Ankara. Aktaş-Amas, Y. (2002). Okul öncesinde fen eğitiminin amaçları. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi, 6,7, s. 1-8. Ayvacı, H. Ş., Devecioğlu, Y. ve Yiğit, N. (2002). Okul öncesi öğretmenlerinin fen ve doğa etkinliklerindeki yeterliliklerinin belirlenmesi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi. Ankara. Baxter, J. (1989). Children’s understanding of familiar astronomical events. International Journal of Science Education, 11(5), 502-513. Çepni, S. (2012). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Trabzon: Celepler Yayınevi. Çınar, S. (2013). Okul öncesi öğretmenlerinin fen-teknoloji-toplum-çevre hakkındaki görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 349-363. Günay-Bilaloğlu, R. (2005). Erken çocukluk döneminde fen öğretiminde analoji tekniği. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(30), 72-77. Gürdal, A., Çağlar, A., Şahin, F., Ökçün, F. ve Macaroğlu, E. (1993). Okulöncesi dönemle ilgili fen faaliyetlerine örnekler. 9. Ya-Pa Okulöncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri, Ankara: s 164. Faulkner-Schneider, L. A. (2005). Child care teachers’ attitudes, beliefs, and knowledge regarding science and the impact on early childhood learning opportuneitites, Doktora Tezi, Oklahoma State University. Kalkan, H. ve Türk, C. (2012). Bilim merkezleri ve planetaryumların eğitimdeki yeri ve önemi, Uluslararası Katılımlı Türkiye Bilim Merkezleri Sempozyumu, Bursa, 26-27 Mayıs 2012. Karamustafaoğlu, S. ve Kandaz, U. (2006). Okul öncesi eğitimde fen etkinliklerinde kullanılan öğretim yöntemleri ve karşılaşılan güçlükler. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 65-81. Pasachoff, J. M. ve Percy, J. R. (2005). Teaching and learning astronomy: Effective strategies for educators worldwide. Cambridge, MA: Cambridge University Press. Shen, J. (2006). Teaching strategies and conceptual change in a professional development program for Science teachers of K-8. Doktora Tezi, Washington University in St. Louis. Şahin, F. (2000). Okulöncesinde fen bilgisi öğretimi ve aktivite örnekleri. İstanbul: Ya-Pa Yayınları. Trundle, K. C. ve Saçkes, M. (2012). Science and early education. Handbook of early childhood education, 240-258. Türk, C. ve Demir, E. (2016). Prospective pre-school teachers’ attitudes towards astronomy. World Journal of Education, 6(6), 60. Türk, C. ve Kalkan, H. (2015). The effect of planetariums on teaching specific astronomy concepts. Journal of Science Education and Technology, 24(1), 1-15. Türk, C., Kalkan, H., Ocak-İskeleli, N. Ve Kıroğlu, K. (2016). Improving astronomy achievement and attitude through astronomy summer project: A design, implementation and assessment, International Journal of Higher Education. 5(1) 47-61. DOI: 10.5430/ijhe.v5n1p47 Türk, C. ve Kalkan, H. (2017). Fiziksel modellerle astronomi öğretimine ilişkin öğrenci görüşleri, Journal of Human Sciences, 14(4), 3853-3865. DOI: 10.14687/jhs.v14i4.4990 4. Türk, C., Kalkan, H. ve Yıldırım, B. (2017). Mevsimler konusunun öğretimi üzerine deneysel bir çalışma: Model dönüşümü, International Journal of Eurasia Social Sciences. 8(27), 531-561. Ulucay, S. (1989). Okulöncesi eğitimde fen bilgisi programları. 6.Ya-Pa Okulöncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri, Seminer Kitabı, Ya-Pa Yayınları, 36-40, İstanbul. Ünal, M. ve Akman, B. (2005). Okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitimine karşı gösterdikleri tutumlar. H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi. 30, 251-257. Yaşar, Ş. (1993). Okul öncesi eğitim öğrencilerinde fene yönelik duyusal özellikler. 9. Ya-Pa Okul Öncesi Eğitim ve Yaygınlaştırılması Semineri, Ankara: s 140-142. Yu, K. C. (2005). Digital full-domes: The future of virtual astronomy education. Planetarian Journal of the International Planetarium Society, 34(3), 6-11. [1]
      Aktaş, B. Ç. (2016). Pedagojik formasyon programı öğrencilerinin eleştirel okuma özyeterlik algısı ve yansıtıcı düşünme eğilimlerinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1186-1202. doi: 10.17755/esosder.76856. Beyer, B. (1995). Critical thinking. Indiana: Phi Delta Kappa Educational Foundation. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları. Chi, F. (2010). Reflection as teaching inquiry: Examples from Taiwanese in‐service teachers. Reflective Practice, 11(2), 171-183. doi: 10.1080/14623941003672410. Choy, S. C. & Oo, P. S. (2012). Reflective thinking and teaching practices: A precursor for incorporating critical thinking into the classroom. International Journal of Instruction, 5(1), 167-182. Retrieved from http://www.e-iji.net/dosyalar/iji_2012_1_11.pdf. Demirbaş, B. (2012). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin yansıtıcı düşünme beceri düzeyleri ile öğretmenlerinin alternatif ölçme-değerlendirme tekniklerini bilme ve tercih etme sıklıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul. Duchscher, J. E. (1999). Catching the wave: understanding the concept of critical thinking. Journal of Advanced Nursing, 29(3), 577-583. doi: 10.1046/j.1365-2648.1999.00925.x Elaldı, Ş. (2013). Yansıtıcı düşünme etkinlikleri ile destekli tam öğrenme modelinin tıp fakültesi öğrencilerinin üstbiliş becerileri, öz-düzenleme stratejileri, öz-yansıtma becerileri, öz-yeterlik inançları, eleştirel düşünme becerileri ve akademik başarılarına etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ. Elder, L. & Paul, R. (2004). Critical thinking and the art of close reading (part IV). Journal of Developmental Education, 28(2), 36–37. Retrieved from http://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ718574.pdf. Ennis, R. (1997). Incorporating critical thinking in the curriculum: an introduction to some basic issues. Inguiry: Critical Thinking Across the Disciplines, 16(3), 1-9. Retrieved from http://faculty.education.illinois.edu/rhennis/documents/IncorpY400dpiBWNoDropPp1-9PrintD.pdf. Epstein, R. L. & Kernberger, C. (2006). Critical thinking (Third Edition). Canada: Thomson Wadsworth. Gelter, H. (2003). Why is reflective thinking uncommon. Reflective Practice, 4(3), 337–345. Retrieved from https://www.diva-portal.org/smash/get/diva2:978213/FULLTEXT01.pdf. Griffin, M. (2003). Using critical incidents to promote and assess reflective thinking in preservice teachers. Reflective Practice, 4(2), 207-220. doi: 10.1080/14623940308274. Halpern, D. F. (1996). Thought and knowledge: an introduction to critical thinking (3rd ed.). Mahwah, NJ: L. Erlbaum Associates. King, P. M. & Kitchener, K. S. (1994). Developing reflective judgment: Understanding and promoting intellectual growth and critical thinking in adolescents and adults. San Francisco: Jossey-Bass. Kurnaz, A. (2013). Eleştirel düşünme öğretimi etkinlikleri planlama-uygulama ve değerlendirme. (2. Baskı). Konya: Eğitim Kitabevi. Mason, M. (2008). Critical thinking and learning. USA: Blackwell Publishing. Moon, J. (2008). Critical thinking: An exploration of theory and practice. London and New York: Routledge. Norton, J. L. (1994). Creative thinking and locus of control as predictors of reflective thinking in pre-service teachers, Retrieved from http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED366579.pdf. Özensoy, A. U. (2011). Eleştirel okumaya göre düzenlenmiş sosyal bilgiler dersinin eleştirel düşünme becerisine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara. Paul, R. & Elder, L. (2013). Kritik düşünce (Esra Aslan & Gamze Sart Çev.). Ankara: Nobel Yayınları (2012). Rodgers, C. (2002). Defining reflection: another look at John Dewey and reflective thinking. Teachers College Record, 104(4), 842–866. Retrieved from http://www.bsp.msu.edu/uploads/files/Reading_Resources/Defining_Reflection.pdf. Ross, D. D. (1989). First steps in developing a reflective approach. Journal of Teacher Education, 40(2), 22-30. doi: 10.1177/002248718904000205 Ruggerio, V. R. (1990). Beyond feelings: a guide to critical thinking (Third Edition). California: Mayfield Publishing Company. Saçlı, F. (2013). Yaratıcı drama eğitiminin aday beden eğitimi öğretmenlerinin eleştirel düşünme becerileri ve eğilimleri üzerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara. Semerci, N. (2000). Kritik düşünme ölçeği. Eğitim ve Bilim, 25(116), 23-27. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/download/5275/1438 adresinden alınmıştır. Semerci, N. & Yanpar Yelken, T. (2010). İlköğretim programlarındaki ortak temel becerilere ilişkin öğretmen görüşleri (Elazığ ili örneği). Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 8(2), 47-54. http://web.firat.edu.tr/daum/default.asp?id=99 adresinden alınmıştır. Şahin, A. (2015). Öğretim ilke ve yöntemleri. G. Ocak (Ed.) içinde Temel öğretme-öğrenme yaklaşımları (stratejiler). (ss. 214-257). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Şahin, A. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yansıtıcı düşünme eğilimlerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(37), 108-119. http://dergipark.gov.tr/download/article-file/70293 adresinden alınmıştır. Taggart, G. L. & Wilson, A. P. (1998). Promoting reflective thinking in teachers 44 action strategies. California: Corwin Press. Tican, C. (2013). Yansıtıcı düşünmeye dayalı öğretim etkinliklerinin öğretmen adaylarının yansıtıcı düşünme becerilerine, eleştirel düşünme becerilerine, demokratik tutumlarına ve akademik başarılarına etkisi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara. Ünver, G. (2003). Yansıtıcı düşünme. Ankara: Pegem A Yayıncılık. Weast, D. (1996). Alternative teaching strategies: The case for critical thinking. Teaching Sociology, 24, 189-194. Retrieved from https://www.jstor.org/stable/1318809?seq=1#page_scan_tab_contents. Wilson, J. & Jan, L. W. (1993). Thinking for themselves developing strategies for reflective learning. Australia: Eleanor Curtain Publishing. Yıldırım, C. (2012). Bilimsel süreç becerileri etkinliklerinin ilköğretim 7. Sınıf öğrencilerinin yansıtıcı düşünmelerine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli. [1]