Investigation of the protective effects of black garlic extract an experimental gastric ulcer model in rats

Abstract

This study aimed to evaluate the effects of black garlic extract in preventing gastric ulcers. For this purpose, twentyeight 2-3 month-old Spraque dawley rats were randomly divided into four groups: the Control group (CG), Ulcer group (UG), Ulcer + pantoprazole treatment group (PTG), and Ulcer + Black garlic group (BGG). Stomach ulcers were induced by administering indomethacin at a dose of 25 mg.kg-1 to all groups except the control group. Then, pantoprazole (20 mg.kg-1) and black garlic extract (275 mg. rat) were administered to the treatment groups. After the study, stomach samples were collected and macroscopic (ulcer scoring and ulcerative area mm2) and histopathology examination (HE) were performed. In biochemical analysis, MDA (pg.ml-1), SOD (ng.ml-1) and CAT (ng.ml-1) levels were determined in the tissue. According to the macroscopic results obtained; Statistically significant changes were found between BGG and UG (p<0.0001). PTG showed better effects than all groups. In histopathology; no lesion was found on CG. There was a similarity between PTG and CG. While there were intense bleeding and ulcer foci in UG, only limited focal ulcers were found in BGG. MDA, the highest values were seen in UG. There was no statistical significance between PTG and BCG. The lowest SOD activity was in UG, and there was a similarity in PTG and BGG. The highest CAT activity was determined in CG and the lowest in UG. In conclusion; black garlic extract applied in a single and high dose (5% w.v-1, 275 mg. rat) showed partial protective activity against stomach ulcers.

Bu çalışmada gastrik ülserin önlenmesinde siyah sarımsak ekstraktının etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Bu amaçla 2-3 aylık 28 adet Spraque dawley ırkı rat rastgele olarak 4 gruba ayrıldı. Kontrol grubu (CG), Ülser grubu (UG), Ülser + pantoprazole tedavi grubu (PTG) ve Ülser + Siyah sarımsak grubu (BGG). Kontrol grubu hariç diğer gruplara 25 mg.kg-1 dozda indomethazin verilerek mide ülseri oluşturuldu. Daha sonra tedavi gruplarına Pantoprazol (20 mg.kg-1) ve siyah sarımsak eksraktı (275 mg.rat) uygulandı. Çalışma sonrasında mide örnekleri alınarak makroskobik (ülser skorlaması ve ülseratif alan mm2) ve histopatoloji incelemesi (HE boyaması) yapıldı. Biyokimyasal analizlerde oksidan/antioksidan parametre analizleri kapsamında malondialdehid (MDA, pg. ml-1) seviyesi ile süperoksid dismutaz (SOD, ng. ml-1) ve katalaz (CAT, ng. ml-1) aktiviteleri değerlendirildi. Elde edilen makroskobik sonuçlara göre; BGG ve UG arasında istatisliksel anlamlı değişimler bulundu (p<0.0001). PTG tüm gruplara göre daha iyi etki gösterdi. Histopatolojide; CG’de herhangi bir lezyona rastlanmadı. PTG ile CG arasında benzerlik vardı. UG’de yoğun kanama ve ülser odakları mevcutken, BGG’de sadece sınırlı fokal ülser bulundu. MDA’da değerler en yüksel UG’de görüldü. PTG ve BCG arasında istatisliksel anlam yoktu. SOD aktivitesi en düşük UG olup, yine PTG ve BGG’de benzerlik vardı. CAT aktivitesi en yüksek CG’de en düşük ise UG’de belirlendi. Sonuç olarak; tek ve yüksek dozda (%5 w.v, 275 mg.rat) uygulanan Siyah sarımsak ekstraktı mide ülserine karşı kısmi koruyucu etkinlik göstermiştir.