Atık malzeme olarak uçucu kül ve andezit tozu içeren PVA lif donatılı çimento esaslı kompozitlerin basınç dayanımının tahmininde yanıt yüzey metodolojisinin kullanılması

Abstract

Bu çalışmada çimento esaslı kompozit üretiminde kullanılan atık andezit tozu (AAT) ikamesinin kompozit malzemenin dayanım değerlerine etkisi araştırılmış ve edilen veriler yanıt yüzey yöntemi (YYM) metoduyla modellenerek deneysel veriler ile uyumu incelenmiştir. Çimento esaslı karışımların üretilmesinde AAT, çimento ile ağırlıkça %5, %10, %15, %20, %25 ve %30 olmak üzere 6 farklı oranda ikame edilmiştir. Ayrıca basınç dayanımı üzerine kür süresinin etkisi 90 gün sonunda incelenmiştir. Çimento ve AAT ikame oranları YYM için ana girdi verilerini oluştururken 90 günlük basınç dayanımı değerleri yanıt verilerini oluşturmuştur. YYM ile yapılan basınç dayanımı tahmininden elde edilen veriler ile laboratuvar koşullarında elde edilen deneysel veriler kıyaslandığında aralarındaki uyumun %95’lik bir belirleme katsayısı ile iyi derecede olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca karışımlarda kullanılan %5 ikame oranı, diğer ikame oranları arasında daha yüksek dayanım değerleri elde edilmesini sağlamıştır.

In this study, the effect of waste andesite dust (WAD) substitution used in cementitious composite production on the strength values of composite material was investigated and the data were modeled by surface response methodology (RSM) and their compatibility with experimental data was analyzed. In the production of cementitious mixtures, WAD was substituted with cement at six different ratios as 5%, 10%, 15%, 20%, 25% and 30% by weight. In addition, the effect of curing times on compressive strength was investigated at the age of 90-days. While the cement and WAD replacement rates constituted the main input data for the RSM, the 90-days compressive strength values constituted the output data. When the data obtained from the compressive strength estimation conducted by RSM and the experimental data obtained under laboratory conditions were compared, it was determined that the compatibility between them was good with a 95% coefficient of determination. In addition, the 5% substitution rate used in the mixtures provided higher strength values among other substitution rates.