L-Tirozin’in 131I ile Radyoişaretlenmesi ve Radyofarmasötik Potansiyelinin İncelenmesi

Abstract

Amin grubu aromatik türevi bileşikler 131I ile işaretlenerek hastalıkların tanısında yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, L-tirozin’in 131I ile radyoişaretlenmesi, radyoişaretleme verimi, in vitro karalılığı ve işaretli bileşiğin biyodağılımı değerlendirilmiştir. İşaretli bileşiğin kalite kontrol çalışmaları Elektroforez ve Radyo İnce Tabaka Kromatografisi (RİTK) kullanılarak yapılmıştır. Biyodağılım 9 adet erkek Albino Wistar sıçanlar üzerinde yapıldı ve üç gruba ayrıldı. İşaretli bileşik sıçanlara verildikten sonra 15, 60 ve 180 dakika sonra hayvanlar sakrifiye edilerek, belirli organlar çıkarılarak bu organlardaki enjekte edilen dozun gram başına doz dağılımları ölçüldü. 131I ile işaretli L-tirozin (131I-L-trs) radyoişaretleme verimi % 92,325±2,74 olarak bulundu. Biyodağılım sunucunda 131I-L-tirozin’nin yüksek oranda mide, böbrek, pankreas, tiroid, akciğer ve pankreasta tutulum gösterdiği saptandı. Bu çalışmanın sonucunda, 131I-L-trs bileşiğinin radyoişaretleme veriminin yüksek olduğu, mide, böbrek, pankreas ve tiroitte tutulumunu yüksek olduğu ve diagnostik çalışmalar için yeterli kararlılığa sahip olduğu bulunmuştur.131I labeled amino group containing aromatic substances are widely used in the diagnosis of diseases. In this study, radiolabeling of L-tyrosine with 131I, radiolabeling efficiency, in vitro stability, and biodistribution of radiolabelling substance were compared. Quality control stududies of radiolabeled substance (131I-L-trs) were carried out using Electrophoresis and Radio Thin Layer Chromatography (RTLC) methods. Biodistribution studies were done in nine male Albino Wistar rats which were categorized 3 groups. The rats were sacrificed at various time intervals (15, 60 and 180 min), their organs were removed, and percentage of injected dose per gram (% ID/g) was calculated. The radiolabelling yield of L- tyrosine was determined as % 92.32±2.74. Maximum uptake of 131I- L- tyrosine was seen in the stomach, kidneys, pancreas, thyroid and prostate. We concluded that the binding efficiency of 131I-L-tyrosine was high, an uptake concentration of 131I-L-tyrosine in the stomach was very high and 131I-L- tyrosine had sufficient stability for diagnostic studies.