Histopathological investigation of liver, kidney and heart tissues in paclitaxel treated Mice

Abstract

Paclitaxel (PTS) is a widely used chemotherapy drug for various types of cancer, but it often causes significant toxicity in multiple organ systems. The aim of this study was to investigate the deleterious effects of PTS on liver, kidney and heart in an experimental animal model. Male Balb/c mice aged 8-10 weeks were included in the study. Mice were divided into two groups as control (n:5) and PTS (n:5). On the 1st, 3rd and 5th days, saline was administered intraperitoneally to control group mice and 2 mg/kg PTS to PTS group mice. Animals were sacrificed on day 7 and liver, kidney and heart tissues were collected and histopathological examinations (Hematoxylin Eosin and Masson Trichrome staining) were performed. While the liver tissue of the control group showed a normal histological appearance, marked damage such as apoptotic cell increase, congestion, sinusoidal dilatation, epithelial vacuolisation, central vein dilatation and mononuclear cell infiltration were observed in the PTS group (p<0.001). In the PTS group, atrophy of tubules and renal corpuscles, loss of brushy edge, tubular dilatation, interstitial oedema and vascular congestion were observed (p<0.001). Myocardial necrosis, abnormal arrangement of fibres, oedema and increased mononuclear cell infiltration were observed in cardiac tissue in the PTS group. Our findings indicate that PTS has a damaging potential on liver, kidney and heart.

Paklitaksel (PTS), çeşitli kanser türleri için yaygın olarak kullanılan bir kemoterapi ilacıdır, ancak genellikle birden fazla organ sisteminde önemli toksisiteye neden olur. Bu çalışmada, deneysel bir hayvan modelinde karaciğer, böbrek ve kalp üzerine PTS’nin zararlı etkilerinin ortaya konulması amaçlandı. Çalışmaya 8-10 haftalık erkek Balb/c fareler dahil edildi. Fareler, kontrol (n:5) ve PTS (n:5) olmak üzere iki gruba ayrıldı. 1., 3. ve 5. günlerde intraperitoneal olarak kontrol grubu farelerine serum fizyolojik, PTS grubu farelerine ise 2 mg/kg PTS uygulandı. Hayvanlar, 7. gün sakrifiye edilerek karaciğer, böbrek ve kalp dokuları toplandı ve histopatolojik incelemeler (Hematoksilen Eozin ve Masson Trikrom boyamalar) yapıldı. Kontrol grubunun karaciğer dokusu normal bir histolojik görünüm gösterirken, PTS grubunda apoptotik hücre artışı, konjesyon, sinüzoidal dilatasyon, epitelyal vakuolizasyon, santral vende genişleme ve mononükleer hücre infiltrasyonu gibi belirgin hasarlar gözlemlendi (p<0,001). PTS grubunda böbrek dokusunda tübüllerde ve renal korpüsküllerde atrofi, fırçamsı kenar kaybı, tübüler dilatasyon, interstisyel ödem ve vasküler konjesyon gözlemlendi (p<0,001). PTS grubunda kalp dokusunda miyokardiyal nekroz, liflerin anormal düzenlenmesi, ödem ve mononükleer hücre infiltrasyonu artışı gözlemlendi. Bulgularımız, PTS’nin karaciğer, böbrek ve kalp üzerinde zarar verici potansiyele sahip olduğunu işaret etmektedir.