Uluslararası İlişkilerde Konstrüktivizm: Ortayol Yaklaşımının Epistemolojik Çerçevesi

dc.contributor.authorAteş, Davut
dc.date2015-04-07
dc.date.accessioned2015-04-07T14:02:00Z
dc.date.available2015-04-07T14:02:00Z
dc.date.issued2008
dc.departmentDış Ticaret Müsteşarlığıen_US
dc.description.abstract1980’lerin ortasından itibaren Uluslararası İlişkiler disiplinine girmeye başlayan konstrüktivist düşünceler, zaman içerisinde anayol kuramı olma yolunda önemli adımlar atmıştır. Bu değişimdeki en önemli etken, konstrüktivist bakış açılarına ilham kaynağı olan yapılandırma kuramının varsayımlarındaki sapmalardır. Konstrüktivist yaklaşım, özellikle 1990’lı yılların ortasından itibaren yapılandırmacılığın refleksif niteliklerinden ayrılmaya ve yapılandırmacı varsayımları uluslararası ilişkiler alanına özelleştirmeye başlamıştır. Bunun bir sonucu olarak, pozitivist epistemoloji üzerinden uluslararası ilişkilerin anayol kuramlarıyla temas etmiş ve disiplin içerisinde saygın bir statü kazanmıştır. Bu çalışmada, yapılandırma kuramı gözden geçirilecek; onun bir izdüşümü olarak konstrüktivizmin uluslararası ilişkilere uyarlanması incelenecek; konstrüktivizmin, disiplinin ana yaklaşımlarından biri haline gelmesinde yapılandırmacılığın post-pozitivizme kapı aralayan refleksif epistemolojisinden kopuşunun önemli işlevler üstlendiği gösterilmeye çalışılacaktır.en_US
dc.description.abstractConstructivist ideas that began to appear in the discipline of International Relations after the mid-1980s developed in time as a mainstream theory. In this development, deviation from presumptions of structuration theory that inspired by constructivist outlook played important roles. Constructivism, particularly after the mid-1990s began to distance itself from structurationist premises and to privatize them to the field of international relations. As a result, it interacted with mainstream IR theories through positivist epistemology and gained a distinguished position in the discipline. In this paper, structuration theory will be reviewed; its application to international relations in the form of constructivism will be examined and its deviation from reflexive epistemology of structuration that gives way to post-positivism has fundamental impact on the emergence of constructivism as one of the mainstream approaches in the discipline will be tried to show.en_US
dc.identifier.endpage235en_US
dc.identifier.issn1302-1265
dc.identifier.issue1en_US
dc.identifier.startpage213en_US
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11630/3714
dc.identifier.volume10en_US
dc.language.isotr
dc.publisherAfyon Kocatepe Üniversitesien_US
dc.relation.ispartofSosyal Bilimler Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Uluslararası Hakemli Dergi - Kurum Yayınıen_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.subjectUluslararası İlişkiler Kuramıen_US
dc.subjectYapılandırmaen_US
dc.subjectKonstrüktivizmen_US
dc.titleUluslararası İlişkilerde Konstrüktivizm: Ortayol Yaklaşımının Epistemolojik Çerçevesien_US
dc.title.alternativeConstructivism in International Relations: Epistemological Framework of Middle Ground Approachen_US
dc.typeArticle

Dosyalar

Orijinal paket

Listeleniyor 1 - 1 / 1
Yükleniyor...
Küçük Resim
İsim:
213-235.pdf
Boyut:
14.83 MB
Biçim:
Adobe Portable Document Format
Açıklama:
Makale Dosyası

Lisans paketi

Listeleniyor 1 - 1 / 1
Yükleniyor...
Küçük Resim
İsim:
license.txt
Boyut:
1.71 KB
Biçim:
Item-specific license agreed upon to submission
Açıklama: