Life balance among working mothers: The role of social support, parenting stress, and family relationships

Abstract

Life balance represents the crucial equilibrium between an individual’s personal and professional domains. For working mothers, achieving this balance assumes paramount significance in the modern era, where the dual demands of the workplace and family create immense pressure, forcing them to navigate what virtually amounts to two full-time jobs. This study investigated the psychosocial dynamics affecting life balance among working mothers, specifically focusing on the roles of social support, parenting stress, and parent-child relationship quality. Using a predictive correlational research design, data were collected from 350 working mothers, the majority of whom were aged 31-40 (55,4%), married (90%), university graduates (61,1%), and employed full-time (82%). Data were gathered using the Life Balance Scale, the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS), the Parental Stress Scale, and the Parent-Child Relationship Scale. The collected data were analyzed using SPSS software. Hierarchical regression analyses revealed that all three variables significantly predicted life balance. Parenting stress emerged as the strongest and most consistent predictor, with higher levels of stress being strongly associated with lower levels of life balance. In contrast, perceived social support demonstrated a substantial positive association with life balance, whereas the contribution of parent-child relationship quality was comparatively limited. Overall, the findings contribute to the literature by demonstrating that life balance among working mothers is a multidimensional construct shaped by the interaction of psychosocial risks and resources. These findings provide an important foundation for the development of targeted organizational, familial, and clinical interventions aimed at enhancing working mothers’ well-being.Yaşam dengesi, bireyin kişisel ve profesyonel alanları arasındaki kritik dengeyi temsil etmektedir. Çalışan anneler için bu dengeye ulaşmak, iş yerinin ve ailenin çift yönlü taleplerinin muazzam bir baskı yarattığı ve onları adeta iki tam zamanlı işi aynı anda yürütmeye zorladığı modern çağda hayati bir önem taşımaktadır. Bu çalışma, çalışan annelerin yaşam dengesini etkileyen psikososyal dinamikleri; özellikle sosyal destek, ebeveynlik stresi ve ebeveyn-çocuk ilişkisi kalitesinin rollerine odaklanarak incelemiştir. Yordayıcı ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırmanın verileri, çoğunluğu 31-40 yaşlarında (%55,4), evli (%90), üniversite mezunu (%61,1) ve tam zamanlı çalışan (%82) 350 çalışan anneden toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak Yaşam Dengesi Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÜ), Ebeveynlik Stresi Ölçeği ve Ebeveyn-Çocuk İlişkisi Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS yazılımı kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Hiyerarşik regresyon analizleri, her üç yordayıcı değişkenin de yaşam dengesindeki varyansı anlamlı şekilde açıkladığını göstermiştir. Özellikle ebeveynlik stresi, en güçlü ve en istikrarlı yordayıcı olarak öne çıkmış ve yüksek stres düzeylerinin düşen yaşam dengesiyle güçlü bir şekilde bağlantılı olduğu görülmüştür. Aksine, algılanan sosyal destek güçlü bir pozitif ilişki sergilerken, ebeveyn-çocuk ilişkisi kalitesinin katkısı nispeten sınırlı kalmıştır. Son olarak bu araştırma, çalışan annelerin yaşam dengesinin psikososyal riskler ve kaynakların etkileşimi tarafından güçlü bir şekilde belirlenen çok boyutlu bir yapı olduğunu belirterek literatüre katkıda bulunmakta; hedef odaklı kurumsal, ailesel ve klinik müdahaleler için kritik bir zemin hazırlamaktadır.