Plansız Alanlarda Taşınmaz Malların Bölünmesi

Abstract

Türkiye’de taşınmaz malların bölünmesi koşulları, taşınmaz malın bulunduğu alanın planlı alan ya da plansız alan olmasına göre değişmektedir. Plansız alanlarda bu koşullar uzun yıllar boyunca sadece imar tekniği açısından ele alınmıştır. Diğer taraftan Medeni Kanunun ortaya koyduğu miras paylaşım sistemi taşınmazların bölünmesinde ve hisselendirilmesinde önemli rol oynamıştır. Bu durum tarım arazilerinin de verimi düşürecek oranda parçalanmalara sebep olmuştur. Bu sebeple, 2005 yılında yürürlüğe giren Toprak Koruma ve Arazi Kullanım Kanunu ile taşınmaz malların plansız sahalarda bölünmesi koşullarına yeni kısıtlamalar eklenmiştir. Böylece uygulama açısından konu daha karmaşık hale gelmiştir. Günümüzde plansız alanda bulunan bir taşınmaz malın bölünmesine karar verilirken sırasıyla; taşınmazın üzerinde –içme suyu havzası gibi- herhangi bir özel kamusal kısıtlamanın var olup olmadığı, tarım arazisi olup olmadığı ve yerleşim durumu değerlendirilmektedir. Her bir durumda farklı bölünme koşulları uygulanmaktadır. Bu koşullar mülkiyet hakları üzerinde önemli kısıtlamalar getirmektedir. Tapu Sicilinde temsil edilmeyen bu kısıtlamalar, uluslararası standartlarda kamusal kısıtlamalar olarak bilinmektedir. Bu çalışmada Türkiye’de taşınmaz malların plansız alanlarda bölünme koşulları hukuki ve teknik yönleriyle ele alınmıştır. Örnek uygulamalar geliştirilerek konuya açıklık getirilmeye çalışılmıştır.