Muhammed Hayât es-Sindî’nin (ö. 1163/1750) Fethu’l-vedûd ‘alâ vahdeti’l-vücûd İsimli Vahdet-i Vücûd Reddiyesinin Tahkiki ve Eleştirisi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Tevhidin vahdet-i vücûd şeklinde yorumu İbnü’l-Arabî’den (ö. 638/1240) bu tarafa lehinde ve aleyhinde üzerine en çok eser telif edilen diğer bir ifadeyle üzerine reddiye ve müdafaa yazılan konulardan biridir. Vahdet-i vücûd eleştirilerini dinin tasavvufi yorumunu büyük ölçüde reddedenlerin eleştirileri ve İbnü’l-Arabî öncesi tasavvufu kabul edip İbnü’l-Arabî’nin önderliğinde teessüs eden vahdet-i vücud merkezli tasavvufu kabul etmeyenlerin eleştirileri olarak ifade etmek mümkündür. Muhammed Hayât es-Sindî büyük ölçüde takipçisi olduğu İbn Teymiyye (ö. 728/1328) gibi İbnü’l-Arabî öncesi tasavvufu olumlayan ve İbnü’l-Arabî ve takipçilerini olumsuzlayan Nakşbendî tarikatına mensup bir sûfîdir. Hayât es-Sindî aynı zamanda dinin tasavvufî yorumunu büyük ölçüde bütünüyle reddedenlerin önderi Muhammed b. Abdülvehhâb’ın (ö. 1206/1792) da en etkili hocalarından birisidir. Bu makalede Hayât es-Sindî’nin İbnü’l-Arabî, Konevî, (ö. 673/1274),Tilimsânî (ö. 690/1291) ve İbnü’l-Fârız’dan (ö. 632/1235) yaptığı nakiller ve reddiyeleri altında telif ettiği Fethu’l-vedûd ‘alâ vahdeti’l-vücûd’unun tahkiki yapılacak ve onun diğer tasavvufi eserleri olan Şerhu’l-Hikemi’l-Atâiyye ve el-İânetü’s-Samediyye fi’t-Tarikati’n-Nakşbendiyye eserleriyle karşılıklı bir şekilde incelenerek reddiyenin tutarlılığı tartışılacaktır. Hayât es-Sindî’nin Fethu’l-vedûd isimli vahdet-i vücûd eleştirisinin tahkik ve tercüme edilip Sindî’nin diğer tasavvufî eserleriyle kısmen mukayese edilmesi, ayrıca Hayât es-Sindî’nin hayatı ve eserlerinin tam listesinin tespitinin denenmesi ile Hayât es-Sindî hakkında daha detaylı çalışmalara zemin hazırlanması amaçlanmıştır.

Açıklama

Ibn ‛Arabī's (d. 638/1240) interpretation of tawḥīd (oneness of God) in the form of waḥdah al-wujūd (oneness of being) has hitherto been a topic on which the most works have been authored in favor or against it, that is to say, a topic most written on in its refutation and defense. It is possible to explain the criticisms of those who do not accept waḥdah al-wujūd-centered Sufism, which had established Ibn ‛Arabī as its pioneer, as criticisms of waḥdah al-wujūd rooted in critiques that are mostly from those who reject Sufistic interpretations of the religion and accept Sufism prior to Ibn ‛Arabī. Muḥammad Ḥayāt al-Sindī was a Sufi belonging to the Naqshbandi tariqah who had followed Ibn Taymiyyah (d. 728/1328) and, like him, accepted to a large extent pre-Ibn ‛Arabī Sufism and negated Ibn ‛Arabī and his followers. At the same time, Ḥayāt al-Sindī was one of the most influential teachers of Muḥammad b. ‛Abd al-Wahhāb (d. 1206/1792) who was foremost to principally reject Sufistic interpretations of the religion. This paper will present a critical edition of Ḥayāt al-Sindī's narrations and refutations of Ibn ‛Arabī, Konevī (d. 673/1274), Tilimsānī (d. 690/1291), and Ibn Fāriḍ (d. 632/1235) which was compiled under Fatḥ al-Wadūd `alā Waḥdah al-Wujūd, and in addition it will comparatively analyze it with another one of his Sufi works, Sharḥ al-Hikam al-‛Atāiyyah and al-I‛ānah al-Samadiyyah fī al-Ṭarīqah al-Naqshbandiyyah, and discuss the consistency of the refutation. The intended objective in translating and presenting a critical edition of Ḥayāt al-Sindī's criticism of waḥdah al-wujūd in Fatḥ al-Wadūd and partially comparing it with Sindī's other Sufi work, and attempting to present Ḥayāt al-Sindī.

Anahtar Kelimeler

Muhammed Hayât es-Sindî, Tasavvuf, Vahdet-i vücûd, Reddiye, Reddiyenin Eleştirisi

Kaynak

Afyon Kocatepe Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

1

Sayı

1

Künye

Onay

İnceleme

Ekleyen

Referans Veren